Christmas is coming!!

มันน่าดีใจใช่มั๊ยล่ะที่ในที่สุดช่วงเทศกาลก็มาถึง ถึงสำหรับบางคนมันจะดูไร้สาระก็เถอะ แต่มันก็สำคํญสำหรับเรานะ โดยเฉพาะคืนอีฟอย่างคืนนี้ หากไม่มีใครมาคุยด้วยคงจะเหงาเป็นพิเศษ ถ้อยคำหวานๆแบบสั่งพิเศษคงจะทำให้คืนนี้ฝันดีจนแทบไม่อยากตื่น แล้ววันพรุ่งนี้ก็แต่งตัวน่ารักๆไปเดินเล่นคงจะทำให้อารมณ์ดีมากกกกกกกกกก

เมื่อวันพุธหลังสอบไปเดินห้างหาซื้อของขวัญกับเพื่อน เดินอยู่นานพอประมาณ ไอ้นู่นก็น่ารักไอ้นี่ก็น่ารัก ตัดสินใจไม่ถูก เดินอยู่2ห้างซึ่งอยู่กันคนละฝั่ง เราก็เริ่มเมื่อย ก็เลยบอกเพื่อนว่าไปแวะร้านการ์ตูนก่อนละกันเมื่อยแล้ว ไปร้านการ์ตูนซื้อการ์ตูนได้มา3เล่ม หันไปหาเพื่อน "เอ กลับบ้านกันเหอะ เราขี้เกียจแล้ว"(คนละเอกันนะ)เพื่อนหันมา "โห แกเดินตั้งนานได้การ์ตูนแล้วแกจะกลับบ้าน" แล้วก็แวะซื้อขนมปังกลับบ้าน ของขวัญเลยไม่ได้อะไรมาเลย เราไม่ผิดนะ ก็เราเลือกคนเดียวไม่ได้นี่นา พุ่งนี้เลยว่าถ้ามีเวลาว่างจะไปเดินกะโรว์

วันนี้อยู่บ้านก็เฝ้าคนที่เค้ามาติดตั้งแท็งค์น้ำ ต่อไปบ้านเราจะมีน้ำร้อนใช้ ดีใจจังๆ ไม่ต้องทนใช้น้ำเย็นเฉียบอีกแล้ววววว แต่วันนี้ยังทำไม่เสร็จพรุ่งนี้เฝ้าต่อ แล้วถ้าว่างก็ได้ไปซื้อของ คิดๆไปแล้วก็น่าโมโหนะ กับการที่คริสมาสต์ทั้งทีต้องมานั่งอยู่บ้านไม่ได้ไปเที่ยวเนี่ย

ตอนบ่ายได้ต่อเน็ทมาเช็คเมลให้ท่านพี่ เลยเข้าเว็บของRyuuko อ๊า...มีเพลงใหม่มาให้โหลด อันแรกก็ซิงเกิ้ลของโมโมะ Sayonara อันนี้ยังไม่ได้ฟังเลย รู้แต่Talk Time ยังโหลดไม่เสร็จ ยาวมากกกกกTalk Time1ชั่วโมงเต็ม ยาวกว่าRajiอีก อีกอันก็คือMighty Wingของเทะสึกะ อ๊า....เพราะมากเลย อยากฟังแบบเต็มๆจัง แล้วอีกอันก็Gatherซึ่งไม่ค่อยรู้ข้อมูลเลย เห็นว่าวางขายในงานJump Festa เป็นเพลงของเด็กๆตัวจริงในค่ายจูเนียร์ เพราะมากกกกกกกกกกก ชอบๆๆๆๆ น่ารักกันทุกคนเลยน้า...

พูดถึงคริสมาสต์อีฟ นอกจากวันนี้จะเป็นคริสมาสต์อีฟแล้ว วันนี้ก็ยังเป็นวันเกิดเรียวมะด้วย เย้!! เย้!! สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะ กระต่ายน้อยของชั้น แล้วเราก็ทำการประเคนเรียวมะคุงให้เป็นของขวัญชิ้นงามแก่คนที่ทำให้คนที่เรารักที่สุดมาจนถึงจุดนี้ได้(ใครเอ่ย??? อ่านเองน้า...) ในฟิคเรื่องนี้คับ

Christmass Dream Special [Side :Yamato & Echizen]

หากการปรากฏตัวของซานตาคลอสทำให้ความปรารถนาของคุณเป็นจริงได้1อย่าง อะไรคือสิ่งที่คุณปรารถนา โชคลาภ? เงินทอง? ชื่อเสียง? หรือ.....ความรัก...

OOOOOOOOOO

ถึงแม้วันนี้จะเป็นวันคริสต์มาสอีพ แต่สมาชิกชมรมเทนนิสเซงาคุทุกคนก็ต้องฝึกซ้อมเฉกเช่นทุกวัน

เป็นอะไรไป เอจิเซ็น วันนี้ดูนายเซ็งๆนะ มีอะไรรึเปล่า ฟูจิถามรุ่นน้องจอมอวดดีที่ทำหน้าเบื่อหน่ายระหว่างการซ้อม

ผมน่ะป่าวมี แต่มีใครบางคนน่ะสิ ที่อารมณ์ดีผิดปกติ เรียวมะได้ทีรีบกัดคนที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่ทั้งวัน ปกติก็อารมณ์ดีอยู่แล้ววันนี้กลับยิ้มไม่หุบ หมั่นไส้นัก

ก็...นั่นสินะ ชั้นชอบคริสต์มาสนิ มันจะมีอะไรดีๆเกิดขึ้นเสมอ ฟูจิตอบพร้อมรอยยิ้ม

ตอแหล!! ไม่เห็นจะดีตรงไหน เรียวมะตอกกลับทันที

จากข้อมูลชั้นบอกว่าวันที่24ธันวาคม เป็นวันเกิดเอจิเซ็นนี่ อินุอิที่โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ว่าพลางหันไปยืนยันกับเจ้าตัว ใช่มั๊ย?

เรียวมะเพียงแค่พยักหน้ารับเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

ปาร์ตี้ จัดปาร์ตี้กัน!! คิคุมารุร้องขึ้น พลางหันไปขอความเห็นชอบจากรักษาการณ์กัปตัน นะโออิชิ นะ จัดปาร์ตี้ฉลองวันคริสต์มาสกับวันเกิดเจ้าเปี๊ยกกัน

นั่นสินะ น่าสนุกดี งั้นเดี๋ยววันนี้เรามาจัดปาร์ตี้กันหลังเลิกซ้อมตอนเย็นละกัน

โอ้เย้!! ปาร์ตี้ คิคุมารุร้องอย่างอารมณ์ดี

อะไรกันครับรุ่นพี่โออิชิ นี่คริสต์มาสอีฟนะครับ ยังไม่ยอมให้หยุดซ้อมบ้างเลยเหรอ โมโมะท้วงด้วยเสียงอ่อยๆ

โมโมะ นี่เป็นชั้นนะ ถ้าเป็นเทะสึกะนายคงได้วิ่งรอบสนามแล้ว รักษาการณ์กัปตันขู่

นั่นสิครับ ถ้ากัปตันเทะสึกะอยู่อาจจะได้ฝึกต่อแทนที่จะจัดปาร์ตี้ก็ได้

ถ้าอย่างนั้นก็ตกลงว่าจะจัดปาร์ตี้เฉพาะทีมตัวจริงกันหลังเลิกฝึกเย็นนี้นะ โออิชิสรุปให้ทุกคนฟัง

ง่ะ เอาจริงอ่ะครับรุ่นพี่โออิชิ ท่ามกลางเสียงที่แสดงความสนุกสนานก็เห็นจะมีเรียวมะอยู่คนที่ครางหงิงๆเป็นลูกหมาถูกทิ้งกลางหิมะตก

OOOOOOOOOO

และแล้วการฝึกซ้อมภาคเย็นก็มาถึง ท่ามกลางการฝึกอย่างจริงจังของเหล่าทีมตัวจริง หนุ่มอารมณ์ดีนั่งพักดูการฝึกอยู่ได้ครู่ใหญ่

เอจิเซ็นนี่(โคตร)เหมือนเทะสึกะเลยเนอะ ฟูจิเอ่ยขึ้นมาด้วยเสียงที่พอจะดังไปทั่วคอร์ทที่บรรดาตัวจริงกำลังใช้เป็นที่ฝึกซ้อมกันอยู่ ดวงตาเหม่อลอยไปบนท้องฟ้าคิดถึงใครบางคน คำพูดนี้ทำให้ทุกคนหันกลับมาพิจารณาผู้ที่ถูกพาดพิงถึงทันที

เรียวมะที่ตะลึงกับคำพูดของฟูจิจนถึงกับปล่อยให้ลูกเทนนิสลอยผ่านไม้แร็คเก็ตไปได้ง่ายๆ หันมามองฟูจิด้วยสายตาไม่ไว้วางใจ คิดอะไรอยู่น่ะครับรุ่นพี่ฟูจิ ถามเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังคงมองอยุ่

ฟูจิใช้มือที่เท้าคางอยู่ในตอนแรกกวักเรียกเรียวมะให้เข้าไปหา แต่ดูเหมือน รุ่นน้อง คนนี้จะยังขยาดรุ่นพี่ที่ได้ชื่อว่าเป็น อัจฉริยะคนนี้อยู่ไม่น้อย แต่ก็ด้วยศักดิ์ที่ว่าเป็น รุ่นพี่ นั่นเองที่ทำให้ต้องเข้าไปหาตามที่ถูกเรียก

เรียวมะเดินเข้าไปหาด้วยท่าทีเซ็งๆ ไม้แร็คเก็ตถูกไพล่หลังตามปกติ เสียงถอนใจอย่างอ่อนอกอ่อนใจดังขึ้นก่อนที่คำถามจะถูกถามออกมา มีอะไรอีกล่ะ รุ่นพี่

ด้วยความที่ไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะถูกกระทำการใดๆทางร่างกายจึงไม่สนใจที่จะระวังตัวใดๆทั้งสิ้น เมื่อเข้าถึงในระยะประชิด ฟูจิจับแขนเรียวมะแล้วดึงลงมาจูบทันที

ทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ก็ได้แต่พูดอะไรไม่ออก ส่วนคนที่ถูกทำก็แข็งทื่อไปเรียบร้อยแล้ว เมื่อถูกปล่อยให้เป็นอิสระ เรียวมะก็โวยวายทันที ทำอะไรน่ะ!!

ก็..นี่นะ ผมสีเข้มๆอย่างนี้ ตาขวางๆนี่ มือที่ใช้ถือแร็คเก็ตอยู่นี่ แล้วยังความเก่งเป็นบ้าเป็นหลังอย่างนี้อีก ฟูจิบรรยายพร้อมกับจับโน่นจับนี่ไปทั้งตัว อืม นายนี่มันให้ความรู้สึกเหมือนเทะสึกะเลยจริงๆ ฟูจิบอกพร้อมกับโผเข้ากอด

นั่นสิๆ เหมือนเทะสึกะคุงตอนอยู่ปี1จริงๆด้วย บุคคลที่3ที่โผล่มาข้างหลังตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ว่าแล้วก็ช่วยลูบหัวลูบหางเรียวมะอีกคน

รุ่นพี่ยามาโตะ!! เสียงเรียกชื่อจากสมาชิกตัวจริงดังขึ้นอย่างพร้อมเพียงกัน

หวัดดี เอจิเซ็นคุง วันหยุดนี้สนใจไปเดินป่ากับชั้นอีกมั๊ย อดีตกัปตันชมรมชวนด้วยรอยยิ้ม

ม่ายล่ะ รุ่นพี่ เรียวมะปฏิเสธด้วยท่าทีเบื่อหน่าย

รุ่นพี่ยามาโตะ ฟูจิส่งยิ้มเป็นมิตรให้เมื่อเจอคนถูกคอ สนใจเอจิเซ็นเหรอครับ? เอจิเซ็นนี่เหมือนเทะสึกะนะครับ แล้วตอนนี้เทะสึกะไม่อยู่ทำเอาเหงาตาต้องมามองเอจิเซ็นแทน

ไม่ได้เหมือนแค่ท่าทางหรอกนะ ชั้นว่านิสัยก็คล้ายๆกัน เอจิเซ็นน่ะจะต้องโตขึ้นเป็นเทะสึกะจูเนียร์แน่เลย แถมทั้งสองคนก็ยังเป็นคนที่ถูกชั้นทำให้เป็นผู้ใหญ่ด้วย น่าปลื้มใจจริงๆ แหม! คิดถึงแล้วอยากย้อนเวลาไปตอนนั้นอีก สมัยที่ทั้งสองคนกำลังสับสนน่ะน่ารักอย่าบอกใครเชียว ยามาโตะพรรณนาความหลังด้วยท่าทีปลาบปลื้ม

นั่นน่ะสิครับ น่าอิจฉารุ่นพี่ยามาโตะ ผมก็อยากเจอเทะสึกะกับเอจิเซ็นตอนสับสนบ้าง เผื่อจะได้สอนอะไรหลายๆอย่าง จริงมั๊ยครับรุ่นพี่ยามาโตะ รอยยิ้มอย่างมีเลศนัยถูกส่งให้คู่สนทนา

บทสนทนาที่ไม่ค่อยจะธรรมดานักดำเนินไปท่ามกลางความเงียบ โดยไม่เกรงใจใครต่อใครที่ในตอนนี้เริ่มจินตนาการไปไกลจนกู่ไม่กลับด้วยอาการเอ๋อๆกับสิ่งที่ฟังอยู่

อย่าพูดให้คนอื่นเข้าใจผิดสิ (ว้อย)!! ผู้ถูกพาดพิงรายที่1โวยขึ้นมาทันที ยังโชคดีที่ผู้ถูกพาดพิงรายที่2อยู่เยอรมันไม่อย่างนั้นคงโดนวิ่งรอบสนาม100รอบกันถ้วนหน้าแน่(ไม่เว้นแม้แต่รุ่นพี่ยามาโตะ) เนื่องจากกระทำการลบหลู่คอร์ทเทนนิสอันศักดิ์สิทธิ์(รึเปล่า?) หรือนินทากัปตันกอีกเรื่องนึง โดยที่ถึงแม้สมาชิกคนอื่นๆจะไม่ได้ทำอะไรเลยก็ตาม

นี่ฟูจิคุง เอจิเซ็นก็มีส่วนต่างกับเทะสึกะอยู่รู้มั๊ย เสียงโวยวายถูกเพิกเฉย หัวข้อสนทนาเดิมยังคงดำเนินต่อไป อาจเป็นเพราะในตอนนี้เจ้าของหัวข้อสนทนาทั้งสองเป็นผู้ที่มีอำนาจมากที่สุดล่ะมั๊ง ยามาโตะลากเจ้าเปี๊ยกมากอดคอไว้

ฟูจิทำท่าคิดอยู่ครู่นึง อ้อ ตรงนั้นใช่มั๊ยครับ

ใช่ๆ ตรงนั้นแหล่ะที่ไม่เหมือน ยามาโตะหัวเราะไปกับคู่สนทนา

ทุกคน(รวมทั้งเรียวมะ)ต่างนึกในใจด้วยความสงสัยเหลือประมาณ แล้วไอ้ตรงนั้นนั่นมันตรงไหนกัน?

เรียวมะเงยหน้าขึ้นถามคนที่กอดอยู่ ตรงนั้น มันตรงไหนอ่ะ

อยากรู้เหรอๆ ยามาโตะยิ้มเมื่อเห็นคนตัวเล็กกว่าพยักหน้าหงึกๆ ก็ตรงนิสัยอวดดี ไม่มีสัมมาคารวะไง ยามาโตะว่าพลางใช้มือที่กอดอยู่เปลี่ยนมาหยิกแก้มด้วยความมันเขี้ยวแทน

อ๊า เจ็บๆ เรียวมะพยายามดิ้นหนี มือที่หยิกอยู่จึงต้องกลับมาทำงานตามเดิม ทำให้การหนีของเรียวมะไม่เป็นผล

ส่วนเทะสึกะก็ไม่แสดงอารมณ์เลย บางทีก็เซ็งๆเหมือนกันนะ ยามาโตะบอกทำหน้าเซ้งๆเมื่อนึกถึงความไร้อารมณ์ของรุ่นน้องคนเก่ง

ไม่หรอกครับ นิสัยอย่างเอจิเซ็นน่ะน่าปราบพยศ ส่วนการที่เทะสึกะไม่แสดงอารมณ์น่ะมันก็ชวนให้น่าค้นหานะครับ ฟูจิยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่ทำเอาคนได้เห็นนึกเสียวสันหลังแทนคนที่ถูกกล่าวถึง

อ..เอ่อ..ขอโทษนะครับรุ่นพี่ยามาโตะ เสียงของโออิชิดังขึ้นขัดบทสนทนาของทั้ง2คน

อ้า มีอะไรเหรอโออิชิคุง

คือคนอื่นซ้อมเสร็จแล้วน่ะครับ ถ้ายังไงก็ไปคุยต่อในห้องชมรม แล้วปล่อยให้ปี1เก็บของเถอะครับ เมื่อหันไปก็พบว่าบรรดาสมาชิกทั้งหลายก็ปิดหูปิดตาไม่รู้ไม่เห็นอะไรจัดการกับหน้าที่ของตนให้เสร็จแล้วก็กลับบ้านซึ่งนี่คือสิ่งที่ทุกคนคิดว่าเป็นสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว

อ้าว ถ้าอย่างนั้น.. ฟูจิคุงเราไปคุยต่อในห้องชมรมเถอะนะ ส่วนเอจิเซ็นก็ต้องไปเก็บของกับพวกปี1ใช่มั๊ย ไปสิ ยามาโตะปล่อยมือที่กอดอยู่ออก แล้วหันไปหาฟูจิ ไปคุยฆ่าเวลาในห้องรอปี1เก็บของเสร็จกันเถอะ

รุ่นพี่ยามาโตะครับ เอจิเซ็นน่ะเป็นตัวจริงไม่ต้องไปเก็บก็ได้ครับ โออิชิบอกเมื่อเห็นยามาโตะทำเช่นนี้ เรียวมะก็เริ่มจะงงๆว่าตกลงต้องไปทำรึเปล่า

ได้ยังไงกัน ถึงจะเป็นตัวจริงแต่ก็ยังอยู่ปี1ก็ต้องทำหน้าที่ของปี1สิ ยามาโตะบอกด้วยท่าทีที่ไม่ต่างกับสมัยที่เป็นกัปตัน

อ่า.. งั้นเอจิเซ็นนายก็ไปช่วยเค้าเก็บของละกัน โออิชิหันไปสั่งเรียวมะ

เรียวมะก็เดินไปทำตามที่ถูกสั่ง คิดอยู่ในใจว่า ก็ดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องไปเป็นของเล่นของทั้ง2คนนั่น

OOOOOOOOOO

หลังจากที่เก็บของเสร็จเรียบร้อยเรียวมะก็เข้าห้องชมรมหวังจะเปลี่ยนเสื้อแล้วกลับบ้าน ดูเหมือนจะลืมอะไรไปอย่างแต่ช่างเถอะ

ทันทีที่เปิดประตูเข้าไป Happy Birthday and Merry Christmas!!! เสียงของสมาชิกตัวจริงประสานกันอย่างครื้นเครง มือของเรียวมะที่ยังคงค้างอยู่ที่ลูกบิดประตูรีบดึงให้ประตูปิดลงทันที พลางนึกในใจเซ็งๆ อ้อ นึกออกละ ลืมอะไร

ประตูที่ถูกดึงอย่างแรงทำเอาเรียวมะลอยไปลูกบิดที่จับอยู่ ยังไม่ทันจะตั้งตัวติดก็ถูกลากไปนั่งที่เก้าอี้ตัวยาวที่ถูกดัดแปลงมาเป็นโต๊ะสำหรับวางเค้กก้อนเล็กๆซะแล้ว อธิษฐานสิเจ้าเปี๊ยก แล้วจะได้ร้องเพลงกัน คิคุมารุที่ลากให้เรียวมะมาอยู่ด้านหน้าของเค้กบอกอย่างกระตือรือร้น

ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะรุ่นพี่ ถึงต้องมาจัดงานวันเกิดอย่างนี้น่ะ แค่ที่บ้านทำทุกปีก็เบื่อจะตายอยู่แล้ว เรียวมะบอกเซ็งๆ แต่ก็ทำได้แค่มองหน้ารุ่นพี่ที่ต่างก็ทำหน้าสนุกสนานกันเต็มที่ จนเส้นผมสีดำถูกขยี้อย่างแรงจากด้านหลัง

รุ่นพี่เค้าหวังดีกันก็รับไปสิ อย่าทำตัวเป็นเด็กไม่น่ารักไปหน่อยเลย จะวันเกิดหรือคริสต์มาสมันก็เป็นเทศกาลที่น่ายินดีทั้งนั้นไม่ใช่เหรอ ถ้าจะสนุกให้เต็มที่ไปกับคนที่ร่วมต่อสู้มาด้วยกัน มันจะเป็นอะไรไป แม้จะมองไม่เห็นนัยน์ตาที่อยู่หลังแว่นกันแดดแต่ก็รู้ได้ว่าคนๆนี้พูดกับเขาด้วยรอยยิ้มเอ็นดู

เรียวมะหันมองหน้ารุ่นพี่ที่ตั้งหน้าตั้งตาคอยกันอยู่ ก่อนจะยิ้มอย่างเสียไม่ได้กับอดีตกัปตันชมรมเทนนิส เอางั้นก็ได้ฮะ แล้วหันไปแจกยิ้มให้กับทุกคนที่เหลือ ก่อนจะอธิษฐานออกมาเป็นเสียงว่า ขอให้ทุกคนมีความสุขในวันคริสต์มาสครับ!!

Happy Christmas!!! ทุกคนประสานเสียงกันอย่างสนุกสนาน เสียงเพลงและการเล่นเกมต่างๆดำเนินไปอย่างครื้นเครงท่ามกลางเสียงหัวเราะและรอยยิ้มของสมาชิกทุกคน

OOOOOOOOOO

เป็นยังไงบ้าง เอจิเซ็นคุง งานเลี้ยงสนุกมั๊ย? ยามาโตะถามขึ้น หลังจากที่สมาชิกทุกคนแยกย้ายหันกลับบ้าน โดยมีเขาที่อาสามาส่งเรียวมะที่บ้านทั้งๆที่เจ้าตัวไม่เต็มใจ

ก็...งั้นๆอ่ะ ถึงแม้น้ำเสียงจะฟังดูเรียบเฉย แต่ความรู้สึกดีๆก็ยังคงแสดงให้เห็นอยู่บนใบหน้าด้วยรอยยิ้มจางๆ ในมือก็ถือถุงใส่ของขวัญที่บรรดารุ่นพี่ให้มา

นี่ชั้นก็เพิ่งรู้นะเนี่ย.. ว่า วันคริสมาสต์อีฟเป็นวันเกิดของเธอ ร่างสูงพูดลอยๆพร้อมหันมาดูปฏิกิริยาของอีกฝ่าย แต่คนฟังก็ไม่แสดงอาการใดๆออกมาเลย .......เลยไม่ได้เตรียมของขวัญมาให้อย่างคนอื่นเลย เดี๋ยวปีหน้าชั้นจะแก้ตัวใหม่ก็แล้วกันนะ เอจิเซ็นคุง พูดพร้อมก้มลงมามองหน้าอีกฝ่าย

เรียวมะไม่ตอบอะไร ได้แต่มองหน้าผู้มีศักดิ์เป็นรุ่นพี่เงียบๆ นะ? ร่างสูงจึงย้ำอีกครั้งด้วยรอยยิ้ม

อ...อืม.. เมื่อเห็นร่างสูงหันกลับไปอย่างอารมณ์ดี ก็ได้แต่เดินต่อไปโดยไม่พูดไม่จา ในหัวก็พาลนึกถึงการแข่งขันที่กำลังใกล้เข้ามา จนมาถึงหน้าบ้านของเรียวมะ คำถามที่ดูท่าทางจะวนเวียนอยู่ในหัวมานานจึงหลุดออกมาก่อนที่จะแยกจากกัน รุ่นพี่ยามาโตะ... ผมจะเป็นเสาหลักของเซงาคุได้อย่างที่กัปตันเทะสึกะบอกเหรอครับ? ดูเหมือนว่านี่เป็นครั้งแรกเลยที่เรียวมะแสดงให้เห็นถึงความไม่มั่นใจในตัวเอง ทั้งๆที่ตลอดเวลาความรู้สึกนี้จะถูกปกปิกด้วยท่าทีหยิ่งผยองตามสไตล์ของเจ้าตัว และเหตุผลที่แสดงออกมาก็คงจะเป็นเพราะคนที่กำลังคุยอยู่นี่แหล่ะ ที่ทำเหมือนจะเข้าใจจิตใจเขาไปซะทุกเรื่อง

ยามาโตะหันกลับมามองหน้าคนถามด้วยสีหน้าอ่อนโยน เป็นได้สิ เทะสึกะคุงเค้าดูคนไม่ผิดหรอก ชั้นเชื่อว่าเอจิเซ็นคุงต้องทำได้ เอจิเซ็นคงก็เชื่ออย่างนั้นใช่มั๊ย

.......อื้ม ต้องทำได้สิ น้ำเสียงบ่งบอกถึงการตัดสินใจอันเด็ดขาด รอยยิ้มที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นบนใบหน้า ว่าแต่....วันนี้รุ่นพี่ยามาโตะมาที่ชมรม มีธุระอะไรเหรอครับ?

ธุระเหรอ? ก็ไม่มีอะไรมากหรอกนะ แค่จะมาทวงของขวัญวันคริสมาสต์จากเอจิเซ็นคุงน่ะ ถึงน้ำเสียงจะฟังดูล้อเล่นแต่ท่าทางที่เห็นกลับไม่ใช่เลย

อ่ะ...ของขวัญจากผมเหรอ..!!? เรียวมะถึงกับเหงื่อตกเมื่อโดนขอของขวัญซึ่งๆหน้า ผมไม่มีอะไรจะให้หรอกนะ ก็มันกะทันหันนี่นา ถึงแม้จะรู้สึกขอบคุณรุ่นพี่ยามาโตะที่เคยช่วยให้ผมหายสับสนก็เถอะ

แหม.. ไม่ต้องตกใจขนาดนั้นก็ได้ ชั้นไม่ได้จะขออะไรที่มันยุ่งยากวุ่นวายซะหน่อย แค่เอจิเซ็นคุงช่วยหลับตาซักแป๊ปนึงได้มั๊ย? คำขอร้องมาพร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้นึกเสียวสันหลัง

หลับตา? จะทำอะไรน่ะ? สัญชาตญาณป้องกันภัยร้องเตือน ทำให้ไม่กล้าทำตามที่อีกฝ่ายขอ ท่าทีหวาดระแวงก็แสดงออกอย่างชัดเจน

ยามาโตะมองท่าทีเช่นนั้นด้วยความสนุกสนาน ถ้างั้นอยู่นิ่งๆ ซักพักก็พอไม่ต้องหลับตาก็ได้ ยามาโตะบอกพร้อมกับก้าวเท้าเข้าหาเรียวมะ ขอรับของขวัญไปล่ะนะ พูดแล้วจึงโน้มตัวลงสัมผัสริมฝีปากกับแก้มบางใส ร่างเล็กที่เป็นฝ่ายถูกกระทำก็ได้แต่ตัวแข็งไม่กระดุกกระดิกเพราะความช็อก

หลังจากที่ร่างสูงละออกมา เรียวมะก็ยังคงได้แต่นิ่งอยู่อย่างนั้น วันนี้มันวันอะไรกันฟระ!!!! โดนทำอะไรแบบนี้ตั้ง2ครั้ง คิดเช่นนั้นแล้วเลือดก็พาลสูบฉีดขึ้นใบหน้าทำให้ใบหน้าที่ขาวนวลเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ ทำอะไรน่ะ!!! เรียวมะตะโกนออกมาอย่างลืมตัวด้วยความเขินอาย โธ่เอ๊ยย!! แล้วเมื่อไหร่ใจมันจะหยุดเต้นตึ่กตั่กอย่างนี้ซักทีเนี่ยยยย!!!

ของขวัญวันคริสมาสต์ไง แล้วปีหน้าชั้นจะเอาของขวัญแบบที่เธอชอบมาให้ แน่นอนว่าปีหน้าก็ขอรับของขวัญที่ก้าวหน้าไปมากกว่าแก้มล่ะ ประโยคหลังยามาโตะก้มลงกระซิบที่ข้างหู ทำเอาเรียวมะหน้าแดงขึ้นมาอีกระลอก หวังว่าถึงตอนนั้นแล้วจะโตขึ้นกว่านี้นะ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์เผยอยู่บนใบหน้า

.....อึ่ก....ไปล่ะ ทำเอาเรียวมะพูดอะไรไม่ออก ได้แต่รีบจ้ำเท้าพาตัวเองเข้าบ้าน ก่อนที่จังหวะการเต้นของหัวใจและความรู้สึกแปลกๆในอกนี่จะทำให้เป็นลมไปซะก่อน

คืนนี้ฝันดีนะเอจิเซ็นคุง Merry Christmas and Happy Birthday!!! ยามาโตะตะโกนตามหลังก่อนที่จะถูกปิดประตูบ้านใส่โครมใหญ่ หวังว่าปีหน้าจะก้าวหน้าไปกว่านี้นะ ยามาโตะพึมพำกับตัวเองเบาๆ

OOOOOOOOOO

หากการปรากฏตัวของซานตาคลอสทำให้ความปรารถนาของคุณเป็นจริงได้1อย่าง ไม่คิดหรือว่าความรักที่แสนหวานนั้นจะทำให้คุณรู้สึกว่าคุณโชคดียิ่งกว่าได้รับโชคลาภใดๆ ไม่คิดหรือว่ามันจะคุ้มค่ายิ่งกว่าเงินทองหรือของมีค่าชิ้นใด และไม่คิดหรือว่ามันจะทำให้คุณอบอุ่นและมั่งคงยิ่งกว่าการเป็นที่รู้จักของใครต่อใคร ขอเพียงแค่มีใครซักคนหนึ่งที่รักคุณอย่างจริงจัง

คริสมาสต์ปีนี้ก็ขอให้ทุกคนอิ่มเอมด้วยความรักจากคนที่สำคัญที่สุดของคุณ เติมเต็มค่ำคืนอันศักสิทธิ์ที่แสนหวานด้วยความรักและรอยจูบแสนหวาน

Fin.

หลังจากที่ดองเค็มมาเกือบ2ปีก่อจบในที่สุด แม้ว่าถ้าเทียบกับอนิเมและคอมิคแล้วมันจะเก่าไปมากอยู่ก็เถอะ แต่ก็...อ่ะนะ 555

<img src="http://img.photobucket.com/albums/v328/yorozuya/01634.jpg">

นี่คือรูปปฏิทินอันสวยสดงดงาม อยากได้จริงๆ ตอนนี้นึกไม่ออก แล้วว่าจะเอารูปอะไรมาลงอีกดี ไว้วันหลังเจอรูปดีๆจะเอามาลงอีก สนุกดี

วันนี้เป็นวันดีเลยพยายามนั่งทำอะไรกะบล็อกตัวเองหลายๆอย่างก็ออกมาเป็นอย่างนี้อ่ะนะ ต่อไปจะพยายามศึกษาอะไรต่อมิอะไรให้มากขึ้นเรื่อยๆ

สุดท้ายชื่อเอ็มที่ใช้วันนี้ เป็นพล็อตนิยายที่นึกขึ้นได้ใหม่วันนี้

สิ่งที่ปรารถนา ขอแค่"ความรัก"แม้จะเป็นเพียงฝันชั่วข้ามคืน...ก็ขอให้มันตราตรึงในจิตใจตราบชั่วนิรันดร์

ดูจะรันทดตามสไตล์ที่เราชอบ เอ...รอบนี้มันจะจบมั๊ยนะ??

คริสมาสต์ปีนี้ขอส่งความสุขให้ทุกคนผ่านพระจันทร์สีนวลที่ลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้านั่นละกันนะ

รักๆๆๆ รักนะ รักที่สุดเลยยยยย!!!!