มันเริ่มที่ประโยคนี้ บุโจคิดถึงเมะแย่ หลังจากที่คุยกันเรื่องดีวีดี
*คิเมะคือพี่แก้ว ส่วนบุโจคืออากิคับ*
คิเมะ : ก็ตอนมาเชียงใหม่อยากไม่แวะมาเยี่ยมผมเองนี่ครับ
บุโจ : ก็...มันติดงานนี่นา คิเมะก็น่าจะเข้าใจ
คิเมะ : เข้าใจน่ะมันก็เข้าใจอยู่หรอกครับ แต่อย่างน้อย...โทรมาหากันซักหน่อยก็น่าจะแทัๆ...
//เข้าโหมดกระต่ายเหงา...ตัวสั่นบุรุบุรุ
บุโจ : ก็ผู้จัดการน่ะสิ ยึดมือถือไปซะงั้นเลย ไม่งั้น ชั้นต้องโทรหาคิเมะอยู่แล้ว อย่าน้อยใจสิ เด๋วจะชดเชยให้เต็มที่เลยนะ
คิเมะ : จริงนะครับ? //หันมาทำตาวิ้งๆ *kira kira*
บุโจ : แน่นอนอยู่แล้ว เพื่อคิเมะทั้งคน *ลูบหัว* นัดครั้งหน้าเตรียมรอเซอร์ไพรส์ได้เลยนะ
คิเมะ : แน่นะครับ? แล้วอย่าให้ใครยึดมือถือไปอีกนะ ไม่งั้นผมงอนจริงๆด้วย *ทำแก้มป่อง*
บุโจ : แน่สิ สัญญาเลยล่ะ เลิกงอนได้แล้วนะ *จูบที่ขมับ* ไว้ซื้อมือถือใหม่ที่เอาไว้ให้คิเมะโทรคนเดียวเลยดีมั๊ย แล้วจะติดตัวไว้ตลอกเลยแหล่ะ
คิเมะ : ...*ยิ้มหวานแล้วเข้ามากอดแขนบุโจ*
บุโจ : แล้วตกลงหายงอนรึยัง
คิเมะ : ...หาย..ก็ได้มั้งครับ
บุโจ : ถ้าหายแล้ว........จูบสิ
คิเมะ : ...../// *ยื่นหน้าไปจุ๊บแก้มบุโจเบาๆ 1 ที*
บุโจ : แค่เนี้ยยยย *ทำหน้าเสียดายอย่างแรง*
คิเมะ : ก็...ผมงอนแค่นี้ ผมก็จูบบุโจแค่นี้สิครับ *หน้าแดงนิดๆ*
บุโจ : ถ้างั้นทีหลังต้องทำให้งอนเอยะกว่านี้สินะ *ยิ้มเจ้าเล่*
คิเมะ : ถ้างอนเยอะกว่านี้ บุโจก็ต้องง้อผมนานกว่านี้เหมือนกันนะครับ *ยิ้มเจ้าเล่ห์กว่า*
บุโจ : งั้น....ชั้นทำเองก็คงง่ายกว่าสินะ *ดึงตัวคิเมะเข้ามากอด ซุกหน้าลงที่คอ*
คิเมะ : ...บุโจครับ เวทีต่อไปบุโจเล่นเป็นแวมไพร์เหรอ?
บุโจ : *เลียที่คอ* ถ้าเปนแวมไพร์ก็จะดูดเลือดของคิเมะคนเดียวน่ะแหล่ะ
คิเมะ : อ่ะ..เอ่อ..ไม่ไหวมั้งครับ บุโจตัวโตกว่าผมตั้งเยอะ เลือดผมหมดตัวพอดี *ทำตาปริบๆ*
บุโจ : อะไรกัน แค่นี้จะไม่ยอมทำเพื่อชั้นหน่อยเลยเหรอ ทีคิเมะจะเอาอะไรชั้นก็ยอมให้หมด ไม่ได้บอกซะหน่อยว่าจะดูดเลือดให้หมด
บุโจ : ถ้าเป็นคิเมะ ชั้นจะค่อยๆเก็บไว้กิน แล้วก็จะทำอาหารบำรุงให้ทุกมื้อเลย
คิเมะ : อืม...อันนี้ก็น่าสนนะครับ บุโจทำอาหารอร่อย~
บุโจ : ถ้างั้นยอมแล้วใช่มะ?? *ทำหน้าดีใจ*
คิเมะ : แหม...ออกนอกหน้าเชียวนะครับ *ทำเสียงงอนๆใส่*
บุโจ : ก็เพราะเป็นคิเมะน่ะแหล่ะ ถึงดีใจ ถ้าเป็นคนอื่นไม่ดีใจหรอกนะ
บุโจ : *หอมแก้ม* อย่างอนสิ
คิเมะ : ไม่งอนก็ได้ครับ * เงยหน้าขึ้นยิ้มหวาน*
บุโจ : *เบือนหน้าหลบ ปิดจมูก - เลือดกำเดามัน...* //อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิ เด๋วก็อดใจไม่ไหวพอดี
คิเมะ : ยังไงเหรอครับ? *เอียงคอมอง ทำสีหน้าสงสัย*
บุโจ : ก็หน้าแบบที่เห็นแล้วมันนึกอยากจูบขึ้นมาไง *ดึงเข้ามาจูบ*
คิเมะ : อ๊ะ...อื้ม...*ตกใจนิดหน่อย แต่แล้วก็หลับตาจูบตอบแต่โดยดี*
บุโจ : *ถอนจูบ* หวานจัง ต่ออีกมะ? *ยิ้มเจ้าเล่ห์*
คิเมะ : ....แถวนี้....คงไม่ดีมั้งครับ...*พรอบฯไม่พร้อมครับ ผมไม่อยากเจ็บหลัง*
บุโจ : ถ้างั้นกลับกันเถอะ ไปต่อที่บ้านได้ใช่มะ?
คิเมะ : ครับ...*ยิ้มหวาน แล้วเขย่งตัวขึ้นกระซิบข้างหูบุโจ* ว่าแต่บ้านใครดีครับ?
บุโจ : บ้านชั้นก็แล้วกัน ไปบ้านคิเมะ เด๋วจะทนไม่ไหวต้องทำความสะอาดก่อน
คิเมะ : ...ก็ได้ครับ *แอบทำสีหน้าเสียดายนิดหน่อย...ว้า...นึกว่าจะได้คนช่วยจัดห้อง*
บุโจ : งั้นไปเถอะ *ยิ้ม แบบว่า....ไม่เป็นไรเด๋ววันหลังจะไปเก็บให้*
บุโจ : *จูงมือ*
คิเมะ : ...*ก้มงุดๆซ่อนหน้าแดงก่ำ แต่ก็ยอมเดินตามแรงจูงแต่โดยดี*
บุโจ : เด๋วแวะซื้อของสดไปทำอาหารเย็นก่อนละกัน ตอนนี้ที่บ้านไม่ค่อยมีอะไรเลย คิเมะอยากกินอะไรล่ะ
คิเมะ : ออมไรซ์...จานเด็ดบุโจชวนชิมไงครับ *หัวเราะร่าเริง*
บุโจ : ได้สิ แต่ว่า....ของหวานของชั้นต้องเป็นคิเมะนะ
คิเมะ : ..*หน้าแดง*...บุโจลามก*แอบบ่นอุบอิบๆ*
บุโจ : ไม่ใช่ความผิดชั้นซักหน่อย
คิเมะ : งั้นความผิดใครล่ะครับ?
บุโจ : ก็ความผิดคิเมะน่ะแหล่ะ ที่น่ารักเกินไป
คิเมะ : *เอียงคอยิ้มพลางโบกนิ้วชี้ไปมา* จุ๊ๆ...ผิดแล้วครับบุโจ อย่างผมเค้าเรียกว่าสวยตะหาก *kira kira*
บุโจ : ครับๆ ทั้งสวยทั้งน่ารักแหล่ะ
บุโจ : ไม่งั้นชั้นจะหลงขนาดนี้เหรอ
คิเมะ : ขอบคุณครับ *ยิ้มหวาน*
คิเมะ : ว่าแต่....เราจะยืนคุยอยู่ตรงนี้อีกนานมั้ยครับนี่? ผมหิวแล้วน๊า~ *ช้อนตามองบุโจด้วยสายตาออดอ้อน*
บุโจ : งั้นก็รีบไปเถอะ แล้วกลับไปจะรีบทำให้กิน นะ *ยิ้มมมม*
คิเมะ : ครับ~ *เกาะแขนบุโจแล้วเดินตามไปด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข*
//ตัดไปตอนที่ถึงบ้านแล้วนะคับ//
บุโจ : *ไขกุญแจ* เข้าสิ นั่งรอก่อนนะ จะรีบไปทำไมให้
บุโจ : แต่...ทนหิวไม่ไหว ขอชิมก่อนละกัน *ก้มลงหอมแก้ม*
คิเมะ : อ๊ะ...ขี้โกงนี่นาบุโจ * โวยวาย*
บุโจ : ค่าข้าวไง *ยิ้มเจ้าเล่ห์ แล้วเดินหนี*
คิเมะ : ....*ทำแก้มป่องแบบงอนๆ ก่อนหันซ้ายหันขวา*
คิเมะ : บุโจครับ งั้นผมขอไปเล่นกับคิวจังนะ
บุโจ : อา...เอาสิ
คิเมะ : *เดินไปเปิดกรงคิวจัง พาออกมากอดเล่น*
บุโจ : *วางของไว้ในครัวแล้วเดินกลับมากอดจากด้านหลัง* ไม่เอาแล้วเล่นทิ้งชั้นไว้คนเดียวนี่นา ถ้างั้นมาเล่นกับชั้นแล้วให้คิวจังไปทำอาหารแทนสิ
คิเมะ : อ่า...ผมยังไม่อยากกินแครอทกับหญ้าขนนะครับบุโจ ^^''
บุโจ : งั้นคิเมะก็ไปนั่งเล่นกับคิวจังในครัวสิ ชั้นจะได้เล่นด้วย
คิเมะ : ไม่เอาครับ*ยิ้มน่ารักพลางส่ายหน้าดิก* ในครัวร้อนจะแย่ แล้วถ้าเกิดบุโจก็มาเล่นด้วย เมื่อไหร่ผมถึงจะได้กินข้าวล่ะครับ?
บุโจ : ก็ได้ๆ *แอบงอน เดินเข้าครัวไป*
คิเมะ : บุโจครับ...?
คิเมะ : โกรธเหรอครับ?
บุโจ : ..... *งอนจริงๆล่วยยย*
คิเมะ : *อุ้มคิวจังเข้ากรงก่อนจะเดินเข้ามาหาในครัว*..บุโจครับ?
คิเมะ : *ชะโงกหน้าจากด้านหลังพลางช้อนตาขึ้นมองบุโจ*...โกรธผมเหรอ? *ทำหน้ารู้สึกผิดหน่อยๆ*
บุโจ : *คว้าตัวมากอด ยิ้มแบบว่า 555หลอกสำเร็จ* ไม่โกรธหรอก แต่จะโกรธจริงๆ ถ้าคิเมะไม่เข้ามาเนี่ย
คิเมะ : ...บุโจขี้โกง...*บ่นอุบอิบแต่ก็ซบหน้ากับอกอีกฝ่ายแต่โดยดี*
บุโจ : ก็บอกแล้วว่าจะทำเพื่อคิเมะ ตอนทำอาหารถ้าไม่เห็นหน้า ก็ไม่มีความรักที่จะใส่ลงไปในอาหารสิ
คิเมะ : ครับๆ ตอนนี้ก็เห็นหน้าแล้ว งั้นทำอาหารต่อนะครับ * ยิ้มหวานเจี๊ยบ*
บุโจ : อืม ได้สิ
บุโจ : *เริ่มทำอาหาร*
คิเมะ : งั้นผมไปจัดโต๊ะนะครับ
บุโจ : อา... *หันไปส่งยิ้ม*
คิเมะ : *ยิ้มตอบแล้วเดินไปจัดโต๊ะ*
บุโจ : *ฮัมเพลงไปพลาง ทำอาหารไปพลาง*
คิเมะ : ผมจัดโต๊ะเสร็จแล้วนะคร้าบบ...
บุโจ : อีกซักพักก็เสร็จแล้วล่ะ รอแป๊ปนะ
คิเมะ : ครับ งั้นผมไปนั่งรอที่โซฟานะครับ
*ผ่านไปพักนึง*
บุโจ : *ยกจานมาที่โต๊ะ* คิเมะ เสร็จแล้วล่ะ มากินได้แล้ว
//บุโจจดจ่อกะของหวาน
คิเมะ :....zzzZZ
//หลับไปแล้ว พอดีเมื่อคืนนอนดึก มัวแต่อัพไดฯ
บุโจ : *เข้าไปนั่งใกล้ๆ* เขี่ยแก้ม คิเมะๆ
คิเมะ : ..ฮื้อ...*เอามือปัด ทำหน้ายุ่งก่อนหลับต่ออย่างเป็นสุข*
บุโจ : *ปัดผมที่ปรกหน้าขึ้น* คิเมะๆ นับ1-3ไม่ตื่น จูบนะ
คิเมะ : ...น้ำคั้นผักของอินุอิ...ไม่อร่อยเลยT_T...*ละเมอเฉยเรย*
บุโจ : 1......2.........
บุโจ : อุ๊บส์.... *กลั้นหัวเราะ*
คิเมะ : ...zzZZ....*หลับต่อ*
บุโจ : *เก๊กใหม่* 1.........2..................
บุโจ : .....3 *ก้มลงหอมแก้ม
คิเมะ : ...อือ...*มุดหน้าลงกับหมอน...ซุกหลับต่อ*
บุโจ : *ก้มลง.... งับหู*
คิเมะ : อ๊ะ!...*สะดุ้งตื่นลืมตาโพลง*
คิเมะ : บุ...บุ...บุโจ!! *เอามือจับหูตัวเอง หน้าแดงแป๊ด*
บุโจ : ในที่สุดก็ตื่นซักที *ยิ้มกริ่ม* ไปกินข้าวได้แล้ว เด๋วจะเย็นซะก่อน แล้วอย่าลืมนะว่าตัวเองเป็นของหวานหลังอาหาร *จับมือขึ้นมา งับปลายนิ้วเบาๆ*
คิเมะ : แล้วของหวานผมล่ะ? ไม่มีเหรอครับ?...*อุทรณ์หงุงหงิง แต่ก็เดินตามไปนั่งที่โต๊ะกินข้าวแต่โดยดี*
บุโจ : ของหวานของคิเมะ? ก็ชั้นไม่ใช่เหรอ *หัวเราะ*
คิเมะ : จะให้ผมรุกบุโจเหรอครับ? *ทำหน้าบ้องแบ๊ว*
บุโจ : *ทำหน้าตกใจ อึ้ง* รุกอะไรกัน แค่จูบจากชั้นก็เป็นของหวานชั้นเยี่ยมแล้วไม่ใช่เหรอ
คิเมะ : *หัวเราะคิก*แหม...ผมก็แค่ล้อเล่น(แต่แอบคิดจริงไปวูบนึง หึๆ)
บุโจ : กินได้แล้ว เด๋วก็เย็นหมด *เสียววูบ เฮ้อออออ โชคดีที่ไม่เอาจริง*
คิเมะ : ครับ...*ยิ้มน่ารัก*(แต่อย่าเผลอแล้วกันนะครับบุโจ)
ง่าาาาา วันนี้อัพไดไป4ครั้ง เพราะหลังจากนี้คงไม่ได้อัพอีกนาน ตอนนี้อยากนอนเต็มทีแล้วล่ะนะ ก็จะขอไปนอนละ
มันมากๆค่า เขียนต่อเร็วๆนะ จะรอถ้าเปิดเข้ามาอีกได้นะ เพราะเป็นเกใหม่ง่ะ อยากอ่านอีกๆๆๆๆๆๆจังเลย นะนะนะนะนะนะนะนะนะนะนะ
