Tadaima!!

กลับมาแล้ว~~~~!!!

ก่อนอื่นเราขอกราบขอบพระคุณพี่น้องตระกูลไรท์ที่ทำให้เราได้มีเครื่องบินใช้ในทุกวันนี้ ไม่งั้นเราคงไม่ได้ไปญี่ปุ่นเพื่อพบกับพวกเขาหรอก จริงแมะ อิอิ

ไม่รุว่าจะรีพอร์ททั้งทริปไปทำไมก็เลยขอรีพอร์ทแบบสั้นๆแต่เน้นริคไคมิวละกันนะ อิอิ ก็ทริปนี้มันเพื่อริคไคมิวนินา

รอบนี้มีเรื่องระทึกเกือบทุกวันเลยล่ะ(โดยส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องทำตัวเองอ่ะนะ)

แค่ก่อนไปก็แย่ซะแล้ว สาย!!! วิ่งกันซะหูตูบขึ้นเครื่องบิน เหนื่อยมากๆ ทำเอาไปยูนิเวอร์แซล สตูดิโอแบบหมดแรง หนาวมากๆแถมยังไปเล่นเครื่องเล่นที่เปียกอีก แทบกลายเป็นตุ๊กตาน้ำแข็ง

วันที่2เข้าเกียวโตจะไปไหว้พระ ออกแต่เช้าแอบกินขนมปังบนรถไฟ เราก็ว่าเราไม่หิวนะ อิ่มแล้วทั้งๆที่กินขนมปังไปได้ครึ่งอัน แต่ระหว่างที่เข้าแถวกระดื๊บๆเข้าวัด(เนื่องจากคนเยอะมากๆ) พอเห็นบันไดวัด(มั๊ง) เราก็รู้สึกปวดท้องจี๊ดแบบเจ็บมากขึ้นมา แล้วก็เย็นวาบไปทั้งตัว ตาเริ่มพร่า ภาพข้างหน้าเริ่มมืด สรุปตรูไปเป็นลมที่นั่น!!! ทำลงไปได้ไงฟร้าาาาาา~~~!!! เซ็งตัวเองเจรงๆ

วันที่3ไปนารากัน ไปให้อาหารกวางด้วยล่ะ กวางที่นั่นน่ากลัวอย่างในการ์ตูนจริงๆด้วยล่ะ วันนี้เที่ยววัดหลายๆวัด เดินกันขาลากสุดๆ แต่วันนี้เราก็ตกลงปลงใจซื้ออะไรต่อมิอะไร ที่ได้มาวันนี้มีเครื่องราง2อัน อันนึงคุ้มครองกะอีกอันนึงเกี่ยวกับพาร์ทเนอร์ที่ซื้อคู่กับโรว์ เพื่อจะไปพบกับหนุ่มๆในวันพุ่งนี้ แล้วอีกอย่างนึงก็คือถุงหอม เป็นอะไรที่แบบว่าถ้าไม่บ้าโชเน็นองเมียวจิไม่ซื้อหรอกนะเนี่ย ตอนแรกลองดมดูก็รู้สึกว่ากลิ่นมันบุ่ยๆแฮะ ไม่เห็นหอมเลย แต่ตอนนี้ติดถุงหอมไปเรียบร้อยแล้วล่ะ 555 ชอบมากเลย

วันที่4วันนี้จับเอาบรรดาเครื่องรางต่างๆที่ซื้อมาและถุงหอมพกติดตัว ตอนช่วงเช้าไปเที่ยวในโอซาก้ากันวันนี้ไปไคยูคังกันล่ะ ได้ดูมัมโบ้กะฉลามวาฬที่อยากดูด้วย แต่เสียดายที่กล้องวีดีโอที่เอาไปมันดันทรยศเราเลยถ่ายกลับมาได้นิดเดียว หลังจากนั้นก็รีบบึ่งไปแถวๆชินไซบาชิกะนัมบะ เดินทะลุไปทะลุมาหาร้านอนิเมท(หามาตั้งกะ2วันก่อน) ก็ยังไม่เจอ วันนี้ตอนเย็นจะไปดูมิว พอได้เวลาว่าจะกลับแล้วก็มีคุณลุงใจดีมาถามว่าจะไปไหนแล้วก็พาไปด้วยล่ะใจดีสุดไปเลย ขอบคุณคุณลุงมากถ้าไม่มีคุณลุงเราคงไม่มีวันเจออนิเมท(ถึงแม้ว่าจนกระทั่งตอนนี้เค้าจะยังเข้าใจว่าเราหาร้านแม็คอยู่ก็เถอะ) พอเห็นหน้าอนิเมทปุ๊ปเราก็วิ่งกลับสถานีรถไฟและตรงกลับชินโอซาก้าทันที เพราะยังต้องไปหาฮอลล์เล่นมิวอีก ถึงจะยากลำบากแต่เราก็เจอฮอลล์ในที่สุด (รีพอร์ทมิวรอรวบยอดข้างล่างละกันนะคับ) หลังดูมิวก็นั่งรอหนุ่มๆออกมา แล้วก็เพราะว่าต้องวิ่งเลยทำให้ถุงหอมเราตกหายไปอันนึง เสียดายจัง แต่แลกกับสิ่งที่เราวิ่งไปหามันก็คุ้มอ่ะนะ

วันต่อมา เที่ยวในโอซาก้าเหมือนเดิม ไปแถวๆชินเสะไกแล้วก็สวนสัตว์(ชื่อไรนะ?) เดินสวนสัตว์นานกว่าที่คิด ทำให้เราตัดสินใจที่จะไม่ไปปราสาทโอซาก้าต่อ แต่ไปอนิเมทแทน ปล่อยพี่เราไปเที่ยวตามลำพัง ก็เลยมุ่งหน้าไปอนิเมทกะโรว์ แต่ก็ได้แค่เดินอยู่ประมาณ2ชม. ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะซื้ออะไรก็ต้องรีบกลับแล้ว แต่ก็ยังซื้อโดโทคิเกิร์ลไซด์ได้1เล่ม เลือกที่ลายเส้น แต่มันกลับทำตรูได้ลงคอ วันนี้ต้องเอาของแวะกลับไปไว้ที่โรงแรมทำให้ไปดูมิวสายกว่ามะวานอีก เฮ้อออออออ แถมยังวิ่งหูตูบอีกแล้วสิ ขายหน้าสต๊าฟจริงๆ วันนี้ตอนกลางคืนหนาวมาก ตอนกลางวันไม่หนาวเท่าไหร่เราเลยใส่น้อยกว่าวันอื่น1ชั้น ตอนกลางคืนยืนตากลมแทบแข็งตายแน่ะ

วันสุดท้ายแล้ว ตอนแรกว่าจะไปเอ็กโปแลนด์ล่ะ แต่ก็ตัดสินใจว่าไม่ไปดีกว่า เพราะบัตรรถไฟก็หมดแล้วด้วย เลยไปชอปปิ้งแถวๆชินไซกะนัมบะแทน เรากะโรว์เลยอยู่ที่มันดาราเคะ อนิเมทและเคย์บุ๊คส์ทั้งวันเลย หลักอยู่ที่เคย์บุ๊ค พินิจพิจารณาโดจินอย่างเมามัน เพราะพยายามที่จะไม่ซื้อเยอะก็เลยต้องเลือกเยอะๆหน่อย ชิ แต่ผลสุดท้ายก็ซื้อเยอะกว่าโรว์เกือบเท่าตัว (เด๋วรีพอร์ทโดที่ซื้อข้างล่างคับ) แล้วก็กลับโรงแรมตายอย่างเป็นสุข ถึงตอนกลับจะทุลักทุเลไปซะหน่อยก็เถอะ

วันสุดท้ายก็ไม่มีไรกลับบ้านเป็นอันจบ
ไปรีพอร์ทมิวดีก่า
.
.
.

ミュージカルテニスの王子様　Ａｂｓｏｌｕｔｅ　Ｋｉｎｇ　立海　Feat.六角

ก่อนอื่นขอคอมเม้นท์แคสกันเล็กน้อย

เซงาคุ เป็นอะไรที่แบบว่า ไม่ค่อยตรงใจเราเท่าไหร่นะ ที่เวิร์คก็มีแค่ เทะสึกะ ฟูจิ เรียวมะแล้วก็คิคุมารุเท่านั้น คนอื่นๆเราไม่คิดว่าดีหรือแย่เป็นพิเศษ เฉยๆอ่ะ แต่มีคนนึงที่ขัดอกขัดใจอย่างรุนแรง คือคนเล่นไคโด เพราะว่ามันดูไม่เหมือนไคโดสุดๆ เป็นคนที่หน้าเล็กๆเอ๊าะๆอ่ะ ไม่มีความรู้สึกของไคโดอยู่เลยล่ะ ในเซงาคุถ้าจะให้เลือก ไอบะก็ดีนะ แต่เราไม่เลือกแฮะ ไม่ใช่สเป็คเท่าไหร่ แต่ระหว่างโดริกะมินามิสิ น่ารักจนเลือกไม่ถูกเลยว่าจะชอบใครดี

โรคคาขุ ถือว่าดีกว่าที่คิดนะ ก่อนอื่นต้องบอกว่าก่อนไปยังไม่ได้ดูโรคคาขุมิวเลยล่ะ เลยยังไม่รู้จักแคสทั้งหมดนี่เลยซักนิด ก่อนดูเราไม่ได้รู้สึกอะไรกับใครเป็นพิเศษ แค่รู้สึกว่าซาเอกิน่าจะหล่อนะ แต่ไม่ได้ชอบ หลังจากที่ดูแล้ว โรคคาขุก็ถือว่าแคสติ้งได้ดีที่เดียวล่ะ แต่ที่เรากรี๊ดที่สุดในโรงเรียนนี้ไม่ใช่น้องหล่ออย่างซาเอกิหรือเดวิด แต่อิทจังน่ารักโดนใจเราแฮะ พอได้เห็นใกล้ๆนี่แบบว่าหน้าอย่างเนียน น่ารักโคดๆอ่ะ สรุปในโรคคาขุไม่รวมแฝดเราชอบอิทจังที่สุด

ริคไค (พระเอกของมิวครั้งนี้?) เริ่มที่ใครดีล่ะ เลือกไม่ถูก ก็คงจะต้องเป็นสุดที่รักเราสินะ ยูคิมูระตัวละครที่เรารักที่สุดตัวหนึ่ง ตอนเห็นในเว็บก็คิดว่าแต่งเป็นยูคิแล้วเปิดหน้าผากแอบตลกนิดๆนะ ก่อนไปพยายามทำใจรักมากๆ เตรียมของไปให้เขาด้วยล่ะ ก่อนไปพยายามดูหน้าคนเล่นแบบเพียวๆแต่ยังไม่ช่วยให้ตัดสินใจอะไรได้ แต่เรารักยุกกี้ถ้าเราไม่บ้าคนเล่นยุกกี้เราจะบ้าใคร ตอนแรกคิดแบบนั้น เพราะยังไม่ชอบใครซักคน เห็นแค่รูปไม่ช่วยอะไรเท่าไหร่ ตอนเห็นบนเวที ครั้งแรกก็ยังคิดว่าแอบตลกอยู่ดี แต่ก็ดีกว่าที่เห้นในเว้บอ่ะนะ แต่หลังจากที่ได้เห็นน้องหมีขาว(ของโรว์หมีมาจาก มินามิ แต่ของเราก็ยางามิเฟร้ย ที่เป็นหมีขาวก็เพราะว่า น้องหมีขาวๆๆๆๆมากๆๆๆๆ เข้ากับสีดำที่ตัดกับผิวน้องได้สวยสุดๆน่ะสิ)ตอนแต่งตัวปกติ เราก็ตกหลุมรักที่น้องขุดไว้อย่างไม่อาจเอื้อมมือขึ้นมาแตะปากหลุมได้ (คาสึกิถึงขนาดแอบกระเด็นออกจากหัวเราไป2วัน)
ซานาดะ ก็ยังคงไม่เป็นที่ชื่นชอบของเราเหมือนเดิม หลังจากดูมิวก็ยังไม่รู้สึกชอบขึ้นมาซักนิด แถมแอบขำมันตอนสะพายเป้สองข้างอีก เป็นเด็กอนุบาลเหรอไงฟระ??
เรนจิ นี่ก็เรียกได้ว่าผิดความคาดหมายอีกคนนึง เพราะแต่เดิมไม่เคยเห็นวี่แววความน่ารักมาก่อน แต่หลังจากที่ได้เห็นตัวจริง น่ารักโคดๆๆๆๆ น่ารัก ตาโต ผิวเนียน ยังกะเด็กผู้หญิงแน่ะ แถมยังสูงมากอีกตะหาก (แต่ยุกกี้เองก็สูงมากเหมือนกันนะ) เราชอบเค้ามากเลยล่ะ
อาคายัน ดูในรูปมันแปลกๆ หัวมันหยอยแปลกๆเลยดูตลกๆ ตัวจริงๆถึงจะซาลาเปาบวมๆไปหน่อย แต่รอยยิ้มบางช็อตก็น่ารักเชียวล่ะ แต่ที่เห้นส่วนใหญ่จะเป็นการทำหน้าแบบจะร้องไห้ โดนป๊ะป๋าโกรธซะมากกว่า
บุนจัง น่ารักแฮะ ถ้าเทียบคนเล่นแล้ว เรนจังคนนี้ก็ให้สไตล์คล้ายกับเคนเคนอ่ะนะ แต่สำหรับเราในตอนนี้แล้ว เรนคุงน่ารักกว่าเคนเคนแฮะ เพราะพักนี้รู้สึกว่าเคนเคนออร่าสวยๆหายไปไหนก็ไม่รุ
แจ๊คเคิล โนคอมเม้นท์ ไม่เคยเม้นท์ให้มันมาแต่ไหนแต่ไร 555 แต่คนเล่นก็ดีนะ แต่ยังโนคอมเม้นท์อยู่ดี
นิโอ ดูในเว็บก็แอบคิดว่าตลกนิดนึง(ดูในเว็บตลกทุกคนแหล่ะ) ไปดูตัวจริงก็ถือว่าดีนะ หน้าตาโอเค เสียแต่บวม+เตี้ยไปหน่อยเวลายืนเทียบกับยางิว (ตรูช่างปากเสียจริงๆ) ดูเท่และดูดีได้ หากไม่ยืนเทียบกับยางิว
ยางิว นี่ก็พลิกความคาดหมาย ไม่น่าเชื่อว่าจะดูดีขนาดนี้ รูปที่เห้นมาทุกรูปเทียบไม่ได้กับตัวจริง เล่นเอาเรากะโรวืตาค้าง ยางิวโคดหล่อเลย หน้าเล็กแถมเนียนสุดๆ ดูดีมากๆจริงๆ

จบคอมเม้นท์แคส ไปดูดีกว่าว่าริคไคมิวมีอะไรบ้าง

วันแรกที่ไปดูวันที่3มกราคม ที่นั่ง แถวที่4 เก้าอี้ที่33 ริมสุดของบล็อคกลาง (ที่นั่งดีมากเลยล่ะ)
วันที่2 วันที่4มกราคม ที่นั่ง แถวที่14 เก้าอีกที่37(ล่ะมั๊ง) นับมาประมาณตัวที่4จากที่นั่งเมื่อวานแต่ถอยไปอีก10แถว
การดูใกล้กับดูไกลต่างก็มีข้อดีข้อเสีย ถ้าดูไกลๆจะได้เห็นภาพโดยรวม เก็บรายละเอียดได้เยอะกว่า แต่เห็นหน้าไม่ชัด ดูใกล้ๆจะได้แบบโคลสอัพ เห็นผิวหน้าชัดเจน เห็นความหล่อ ความน่ารักชัดเจน แต่...เลือกไม่ถูกว่าจะมองใครดี เพราะโคลสมากๆ เก็บรายละเอียดได้ไม่หมด และอาจหัวใจวายตายหน้าเวทีได้

วันแรกเสียเวลาหาฮอลล์ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามอยู่นานนนนนนน จนเกือบจะไปสาย แต่ก็ไปถึงก่อนเวลาซัก10-15นาทีได้ ก็เลยได้แวะซื้อของกันหน้างานก่อน โรว์ซื้อแพลมเฟ็ทกะถุงมือคิระคิระ(สรุปมันคืออะไรขอเรียกถุงมือคิระคิระละกัน -มันคือสิ่งที่ใช้ตอนเพลงOn My Way)ของเซงาคุ เราเศ้ราโคดๆๆๆๆๆๆๆ เพราะเราว่าจะซื้อของริคไค แต่เมื่อไปถึงSOLD OUT ทำกับเราอีกแล้วววววววววววว ใจร้ายชิบเป๋ง แล้วเราจะหาจหาไหนล่ะเนี่ย อยากได้เฟร้ยยยยยยย ครั้งหน้าใครไปดูริคไคมิวฝากซื้อหน่อย ถึงจะอยากไปซื้อเองก็เหอะ ส่วนอย่างอื่นเราจะออกมาซื้อกันทีหลัง

การแสดงเราเองตอนนี้ก็จำไม่ค่อยได้แล้วล่ะนะ อาจจะมั่วๆข้ามๆไปบ้าง เพื่อความสมบูรณ์อ่านบล็อคกิกะโรว์คู่กันละกัน 555

การแสดงครั้งนี้เริ่มด้วยการเปิดตัวริคไคให้คนดูให้เห็นก่อน(ริคไคไม่แน่จริงไม่ได้ร้องเพลงเริ่มเหมือนเฮียวเทนิหว่า ฮู่ยๆ) แล้วก็เป็นเพลงของเซงาคุ เพลงเปิดตัวตามธรรมเนียม ครั้งนี้เป็น 強くになるんだ！หลังจากจบเพลงก็เริ่มเนื้อเรื่องจากตรงที่ว่าดูวีดีดอการแข่งของริคไค ฉะนั้นก็เลยตัดไปที่เพลงของริคไค ตอนแข่งกับฟุโด+แนะนำตัวเล็กน้อย แอบขำท่าเต้นตลกๆของริคไคนิดหน่อย แล้วก็ตัดกลับมาที่เซงาคุหลังจากดูวีดีดอเสร็จ ก็เลยเริ่มฝึกซ้อม ถ้าจำไม่ผิดเป็นแค่การเต้นเข้าจังหวะไม่ได้เป็นเพลง แล้วก็เป็นเรียวมะเดินถือไม้แร็คพัง3อันออกมา แล้วก็ถูกสั่งให้ไปวิ่งอย่างที่ทุกคนรู้ดีนะคับ ต่างๆจากหนังสือตรงที่เจออาคายัน บุนจังแล้วก็แจ็คเคิล(ในหนังสือบุนจังยังอวดดีด่าอาคายันอยู่เลยแท้ๆ) แล้วก็เป็นการแข่งของ2คนนี้ ช่วงนี้อาคายันกับเรียวมะไม่ได้ร้องเพลง แต่กลับเป็นแจ็คเคิลกับบุนจังที่ได้ร้องเพลงแทน ทั้ง2คนนี้อยู่เพื่อเล่นบทฮาแท้ๆ พอเรียวมะถูกอาคายันตีนัคเคิลเสิร์ฟใส่ เจ้า2คนนี้ก็จะต้องทำท่าเจ็บตามๆไปด้วย แล้วทำท่าเจ็บแบบจิงจังอีกตะหาก ตลกมากๆ เรื่องตรงนี้ก็จะตัดจบลงตรงที่เรียวมะสติขาด แต่การแข่งยังไม่จบ แล้วก็เปลี่ยนฉากไปที่โรงพยาบาล(คราวนี้ใช้เตียงได้คุ้มสุดๆ) ยุกกี้คุงอยู่ในห้องกับซานาดะแล้วก็มีเรนจิ+คนอื่นๆวิ่งมาบอกข่าว
วันแรกที่ดู พอเดินเข้ามานิโอก็เดินอ้อมไปที่โต๊ะข้างเตียงดมดอกไม้พร้อมชี้ชวนให้ยุกกี้เอาบ้าง หวีทหวานกันอยู่2คน
วันที่2ที่ดู พอเดินเข้ามาแล้วนิโอก็ไม่ลังเลใจล้มตัวลงนอนข้างๆยุกกี้ที่นั่งอยู่ซะงั้น (โฮกกกก ทำไมเป็นคู่นี้ล่ะ)
แล้วซานาดะก็ต้องหันมาด่านิโอ (กร๊าาาา จิงๆอิจฉาล่ะซี่) นิโอทำท่าไม่พอใจแล้วก็เดินตามคนอื่นออกไป แล้วก็เป็นบทพูดของยุกกี้กะซานาดะ ที่ว่าอะไรนะ "จัดการให้เรียบร้อยล่ะ" หรืออะไรแนวๆนี้อ่ะนะ ซานาดะไม่ตอบแล้วก็เดินออกไป แอบสงสัยว่า แก2คนจะไม่คุยกันใช่มั๊ย โดยส่วนใหญ่เหห็นคนนึงถามอีกคนจะไม่ตอบ แล้วยุกกี้เราก็ฉวยโอกาสนี้ร้องเพลงเดี่ยวมันซะเลย ทำนองเดียวกะเพลงหลักของริคไคแต่เปลี่ยนให้ช้าลงแล้วก็เปลี่ยนเนื้อร้องไห้เข้ากับยุกกี้
แล้วซานาดะก็ไปถึงคอร์ทเทนนิส หลังจากที่รับเรียวมะที่เดินมาล้มใส่ก็โยนให้ยางิวอย่างไม่ไยดี(แอบอิจฉาเรียวมะอ่ะ) แล้วซานาดะมันก็บังอาจตบบุนจังและเจ็คเคิล จิงๆแจ็คเคิลมันต้องโดนคนเดียวสิฟระ！แล้วตามไปตบอาคายันต่อ บทพูดเป็นไปตามหนังสือ ส่วนเรียวมะน่ะเหรอ กองอยู่ที่พื้นนั่นไง แล้วก็เป็นเพลงรวมเวอร์ชั่นสั้นๆของริคไค ตอนร้องเพลงน้อาคายันต้องทำหน้าจะตายอยู่ตลอดเพลง 555 ก็ป๊ะป๋าโกรธอยู่อ่ะ
ตัดมาอีกทีก็เป็นเรียวมะที่หลับอยู่บนเตียง แล้วสะดุ้งตื่นขึ้นมา แล้วก็ตัดไปเป็นคืนนั้นของแต่ละคน เริ่มด้วยไคโดที่วิ่งไปมา แล้วก็โมโมะที่ดูวีดีโอลัคกี้สุนัขแสนรู้อะไรทำนองนั้น แต่เสียงจากวีดีโอนี่แบบ สรุปว่าหมาในนั้นกะลังจะโดนฆ่าใช่มั๊ย? ทากะซังที่กะลังฝึกทำซูชิอยู่ก็เอาเพลงคนอื่นมาล้อซะงั้น วันแรกล้อเพลงอาโตเบะ ส่วนวันที่สองเป็นเพลงรวม แต่จำไม่ได้ว่าเพลงไหน ส่วน็อินุอก็กะลังนั่งคิดเปอร์เซ็นต์จากข้อมุลอยู่คับ โออิชิผู้ซึ่งเข้านอนแล้วมันก็กลับตัวไปมาแล้วกระดึ๊บไปทั่ว แบบฮาๆอ่ะ วันไหนซักวันอ่ะที่มันพยายามนับฮิโยชิ(รึเปล่า?)ทีละตัวให้นอนหลับ ส่วนคิคุมารุกะลังเล่นเกมแบบเอ็คไซทืสุดๆ วันแรกมันอะไรฟูจิเนี่ยแหล่ะ นั่งเชีนร์ฟูจิๆๆไปๆมาๆไอ้ตัวที่แข่งอยู่กลับกลายเป็นยูตะไปซะนี่เลยแพ้ซะ(ก็มันฟูจิด้วยกันทั้งคู่นิ) ส่วนวันที่2 อะไรซักอย่างฮิโยชิเนี่ยแหล่ะ ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่เดาๆว่าน่าจะเป็นไอ้ที่พยายามล้มรุ่นพี่แต่ไม่สำเร็จอ่ะนะ สุดท้าย ฟูจิ ออกมาพร้อมกระบองเพชรและบัวรดน้ำคุณช้างมาคุณจ๊ะจ๋ากับกระบองเพชรขณะที่กำลังรดน้ำอยู่ แต่เนื่องจากไปบังคับให้น้ำมากเกินไปกระบองเพชรก็เลยเด้งใส่ซะ วันที่สองอารมณ์ประมาณว่าเธอออกมาเล่นตลกกับกระบองเพชรคับ ทำเข้าไปได้ แบบว่าของฟูจิเนี่ยฮาที่สุดแล้ว แต่ในขณะที่คนอื่นเเขาออกมาฮากัน น้องหนูเราก็หน้าเครียดโทรศัพท์คุยกับอ.ริวซากิ เรื่องเอาตำแหน่งบุโจเป็นเดิมพันเพื่อให้น้องได้ลงซิงเกิ้ล1 แล้วไหนๆก็ออกมาแล้วก็ขอเดี่ยวซะหน่อย ตัดไปบ้านซานาดะ อุส่าออกมาฟันดาบให้ดูคนทำก็อุส่าทำให้ท่อนฟางนั่นนะ วันแรกฟันไปตามปกติทันทีที่ดาบเข้าฝักดังกริ๊กท่อนฟางก็หล่นตุ้บลงมา วันที่สองระหว่างที่เก็บดาบลงไป ซานาดะชะงักแป๊ปนึงแล้วดึงดาบออกมาใส่ใหม่ กลับด้าน！！ ฮาโคดๆอ่ะ แล้วต่อไปก็เป็นอะไรนะ จำไม่ได้แฮะ รู้สึกว่าจะเป็นีโรคคาขุออกมา แถมออกมาตามทางเดินระหว่างที่นั่งอีก ได้เห็นอิจจังกับเคนทาโร่ในระยะใกล้กว่า30เซน แทบบ้าตายไป เรานั่งติดทางเดิน แบบว่าอยากเอื้อมมือออกไปสุดๆ แต่ก็นะไม่ดีๆ ไม่ทำก็ได้ แล้วก็ขึ้นเวทีไปเล่นตลก 555 ร้องเพลงของตัวเองแต่เป็นแบบแปลงเนื้อไปเรื่อยๆ เรียกได้ว่าบ้าสุดๆ หลังจากนั้นน่าจะเป็นเพลงรวมของเซงาคุ+ริคไค ประมาณว่าแนะนำเด็กริคไคอีกครั้งแล้วก็คู่ที่จะแข่งกันอ่ะคับ จบเพลงด้วยกันจับคู่(แข่ง)ยืนเผชิญหน้า ด้านหลังมียกพื้นให้บุโจที่ไม่มีบทสองคนมายืนคุมเชิง แอบฮาบุโจเนี่ยแหล่ะ แล้วก็เริ่มแข่งดับเบิ้ล2 ดับเบิ้ล2ไม่มีอะไรมากนอกจากบุนจังน่ารัก ลูกวอลเล่ย์ของบุนจังก็เป็นการใช้แสงไล่ไปตามเน็ทแต่เร้วจนดูตามแทบไม่ทัน อยากให้จิโร่มาอยู่ด้วยตอนนี้จริงๆ คู่แจ็คเคิลกะบุนไม่มีเพลงคู่ คิดว่าเพราะได้ร้องคู่ไปตอนอาคายันแข่งกะเรียวมะแล้ว ก็เลยมีแค่เพลงคู่โมโมะไคโด ระหว่างที่แข่งอยู่เราก็แอบหันไปกระซิบกะโรว์ เฮ้ย นิโอหายไปแล้ว อืม มันคงไปเปลี่ยนชุดอ่ะนะ หลังจากนั้นยางิวก็ตามเข้าไปแล้วก็มียางิวเดินออกมา แอบเปลี่ยนตัวกันตอนนี้นี่เอง แล้วก็ถึงคราวดับเบิล้1 จำไม่ได้ว่าเพลงใครก่อน อ้อ แต่มันมีเรื่องตอนเด็กของทั้งคู่ออกมานี่นะตอนที่คิคุโดนยางิวในคราบนิโอซัดซะสลบไป ก็น่าจะเป็นเพลงของโกลเด้นแพร์ก่อนแหล่ะ เพลงโกลเด้นแพร์ จำไม่ได้แฮะ แต่ก็แปรว่ามันไม่เลิฟๆจนนาประทับใจอ่ะนะ ตอนแข่งก็ขอโทษเหอะมัวแต่มองตามยางิวในคราบนิโอ แบบว่าหล่อโคด ตอนเป้นยางิวก็ดีนะ แต่เป็นนิโอก็ยังหล่ออ่ะ โฮกกกกกก ได้ดูมิวริคไคทำให้หลงเลเซอร์บีมไปเต้มๆ ท่าสวยมากกกกกกกกกกกกกกกก ประทับใจสุดๆ การขยับการสะบัดมือสวยไปหมด เจ๋งจิงๆ เพลงของคู่นิโอยางิวเป็นเพลงตอนเปลี่ยนตัวครับ นิโอเข้าไปเปลี่ยนก่อนเลยเหลือยางิในคราบนิโอร้องเดี่ยว ได้ดูนิโอหล่อๆแบบเต็มๆตา มีความสุข ผ่านไปซักพัก ก็มีบุนจังใส่วิกยางิวออกมาเต้นด้วย แล้วพอนิโอตัวจิงออกมาก็ผลักบุนออก แต่แบบว่า เราอยากบอกนิโอมาเลยว่าอย่ายืนเทียบกับยางิวตอนนี้ มันด้อยกว่าเห็นๆ แล้วยางิวก็เข้าไปเปลี่ยนชุดปล่อยให้นิโอเดี่ยวต่อไป ผ่านไปอีกซักพักก็เป็นแจ็คเคิลใส่วิกยางิวออกมาเต้นด้วย พอยางิวออกมาก็ยืนทำท่าโกรธๆอยู่ข้างหลังแจ็คเคิลแล้วก็หยิบวิกโยนทิ้งซะ แล้วก็ร้อง+เต้นคู่ น่ารักมากๆเลย ชอบเพลงนี้โคดๆอ่ะ แข่งดับเบิ้ลจบแล้วก็ตัดไปซานาดะโทรศัพท์หายุกกี้(แอบขำโทรศัพท์โรงพยาบาลสีชมพู) เพราะกะลังจะเข้าห้องผ่าตัด เราดูไปก็แอบสงสัย ซานาดะพูดยาวเป็นวรรคเป็นเวร แต่ยุกกี้พยักหน้าตอบรับ เฮ้ยยยยยยย คุยโทรศัพท์นะเว้ยยยย จะรู้เรื่องกันมั๊ยเนี่ยยยยยย แล้วยุกกี้ก็ถือโอกาสเดี่ยวซะ1ท่อน แล้วก็เป็นเพลงคู่กับซานาดะ จบเพลงเรียวมะโผล่ออกมาทักเรื่องรีบแข่งจังนะ แล้วซานาดะก็เลยถามเรื่องที่น้องแข่งกะอาคายัน แล้วก็เลยตัดกลับไปตอนแข่งที่ค้างอยู่เมื่อครึ่งแรก เมื่อเรียวมะล้มลง เทะสึกะก็เข้ามาพูดอะไรซักอย่างจำไม่ได้ แล้วก็ตัดเข้าสู่เพลงสรรเสริญเรียวมะอีกครั้งหนึ่ง เพลงนี้แอบฮา(จิงๆฮาเลยอ่ะนะ ไม่แอบ) ทุกคนออกมาร้องคนละ1ปรโยค ในประโยคจะต้องมีคำว่า"เอจิเซน" ฟังแล้วฮาอ่ะ สรรเสริญกันเรียบร้อยก็เป็นตอนที่เรียวมะเข้าสู้สภาวะไร้ตัวตน แล้วตรงนี้เรียวมะจะมีบทพูดภาาาอังกฤษ2ประโยคใช่มะ ประโยคแรกเราฟัง2วันเรายัง "มันพูดอะไรวะ?? ฟังไม่รู้เรื่อง"อยู่เลยอ่ะ นี่ถ้าไม่รุประโยคมาก่อนคงไม่รุเรื่องต่อไป ที่ตลกก็คือวันแรกล่ะมั๊ง อาคายันจิงใจอย่างแรง "ขอโทษคับ ไม่เข้าใจอ่ะ" 555 ไม่ต้องแสงตัวว่าโง่อังกฤษขนาดนั้นก็ได้ อีกวันนึงเล่นมุขไรจำไม่ได้แล้ว แล้วจบตรงนี้มีไรต่อหว่า น่าจะเป็นเพลงรวม3โรงเรียน แล้วก็จบ ตามด้วยเคอร์เทนคอล แล้วก็On My Wayเป็นอันจบอ่ะนะ On My Wayมีคนลงมาเต้นข้างล่างด้วย แต่ไม่รุทำไม ไอ้คนที่อยากเห็นใกล้ๆมันไปอยู่อีกฝั่งหมดเลย ชิ เลยได้เห็นไคโดใกล้ๆเอง พอริคไคออกมาอุส่าห์ลุ้นว่าจะลงมามั๊ย เพราะถ้าลงมายุกกี้จะลงมาฝั่งที่เรานั่งอยู่ แต่ก็ไม่ได้ลงมา ไม่ยอมปล่อยเด็กใหม่ สงสัยกลัวโดนจับกิน 555 แล้วก็จบรีพอร์ทมิวด้วยประการฉะนี้แหล่ะคับ

หลังจากดูเสร็จก็นั่งกรอกแบบสอบถามอย่างโง่ๆ(อ่านไม่ออกเฟร้ยยยยย) แล้วก็แวะซื้อของ ไปนั่งภาษาญี่ปุ่นโง่ๆใส่คนขาย ซื้อโฟโต้เซ็ท ที่ระหว่างดูหันไปบอกโรว์ว่า "ชั้นหารด้วยก็ได้ ซื้อริคไคทั้งเซ็ทเถอะ" เลยลากโฟโต้เซ็ทริคไคกะโรคคาคุกลับบ้าน ส่วนเซงาคุก็ซื้อเท่าที่ชอบ4คนอ่ะแหล่ะ แล้วเราก็มุ่งหน้าไปมุมขายดีวีดีกะซีดี ซื้อดีวีดีและซีดีโรคคาขุที่ยังไม่ได้ซื้อเลยได้โปสเตอร์กะโปสการ์ดกลับบ้าน เสียดายมากๆที่ซัพพอร์ทเตอร์3หมด โคดเศร้าเลย แต่แอบไปเหล่อินวิเทชั่นดีวีดีเล็กน้อย อยากได้โปสเตอร์ แต่ก็ไม่ได้ซื้อ ส่วนโรว์จังก็ซื้อเบส แอ็คเตอร์ของโดริ ได้โปสเตอร์ไปติดห้องเล่นอีกใบ อิอิ แล้วก็จูงมือกันออกมานอกฮอลล์รอหนุ่มๆ(อ่านบล็อคโรว์ตรงนี้จะละเอียดกว่าแน่นอน) รออยู่พักใหญ่ๆเดินไปเดินมาซัก2ทุ่มหนุ่มๆก็เดินออกมา เราวิ่งตามเสียงกรี๊ดไปกะโรว์ วิ่งไปอยู่ในมุมดีสุดๆ เพราะไม่มีคนอื่น ที่ได้เจอจังๆก็มีไอบะอ่ะนะ ที่ได้ส่งยิ้มและบ๊ายบายออกไปจังๆจิงๆ2คนข้างๆด้วยอ่ะแหล่ะ แต่2คนข้างๆมันใครกัน เพราะแอบมึนสุดๆโฟกัสได้น้อยนิด ที่เหลือไม่อยู่ในหัวเท่าไหร่แล้วว่าใครเป็นใคร โคดอยากตะโกนบอกเลยว่าเรามาจากไหน มาเพื่ออะไร แต่ไม่กล้าอ่ะ แล้วอีกกลุ่มที่เดินมาหันไปพยายามกวาดสายตาก็สะดุดเข้าหับหมีของโรว์ น่ารักๆๆๆๆ แต่ที่ประทับใจยิ่งกว่าก็คือหมีขาวในชุดดำที่ตัดกับสีผิวสุดๆ สูง บาง เซ็กซี่โคดๆบวกกับตาคมๆที่มีออร่าน่ากัวนิดๆ ได้ใจเราไปเต็มๆ แต่ไม่ได้สบตากับเค้าเสียดายโคดๆ พยายามมองหายางิวแต่ก็หาไม่เจอแฮะ เสียดายจัง
วันที่2ดูเสร็จโรว์จังก็แวะซื้อถุงมือคิระคิระของโรคคาคุ จากนั้นก็เอาของขวัญไปทิ้งไว้ให้ที่โต๊ะที่รับของ โรว์จังทำเอาพนักงานที่รับของขวัญแอบหัวเราะด้วยล่ะ นั่งอยู่ในฮอลล์จนเค้าเริ่มไล่ก็เลยมารอข้างนอกแทน วันนี้ก็ได้เจอนะ แต่ได้เจอแบบเร็วกว่าวันแรกอีก ได้ดูพวกเค้าเดินกลับจากมินิมาร์ท ชั้นว่าฮอลล์นั่นต้องมีทางลับแหงมเลย คราวนี้ไอบะก็กระโดดเข้าตาเหมือนเคย แต่รีบมองข้าม หาคนอื่น จำได้ว่าเห็นหมีของโรว์นิดนึง แล้วก็เจอกับหมีขาวได้สบตานิ๊ดดดดดดดดดดดดดดดนึงแน่ะ 555(คิดไปเองป่าวนั่น) วันนี้หมีขาวก็แต่งดำทั้งชุดอีกแล้ว ดูๆแล้วข้างในเป็นเสื้อยืดสีดำที่ไม่หนานักข้างนอกเป็นโค้ทดำยาวที่ดูไม่หนาเหมือนกัน สงสัยจังว่าไม่หนาวเหรอ หรือแต่งแบบนั้นออกมาเพราะออกมาแป๊ปเดียว จิงๆอยากโชว์เสื้อริคไคที่ใส่ไปให้เค้าดูนะ แต่มันเร็วๆมากๆทำอะไรไม่ถูกเลย จะพูดอะไรออกไปก็แบบว่าวันนี้ไม่กลัวสต๊าฟไหนๆก็จะกลับแล้ว แต่กลัวแฟนๆอ่ะ เพราะวันนี้แฟนเยอะกว่าวันแรกมากเลย กลัวโดนแฟนรุมทีหลัง เลยเงียบ แล้วก็ได้ส่งเด็กๆโรคคาขุขึ้นแท๊กซี่ ยืนจน3ทุ่มก็กลับโรงแรม วันนี้หนาวสุดๆเลย
ก็แค่นี้แหล่ะคับรีพอร์ทเกี่ยวกับมิว คราวหน้าตั้งใจไว้ว่าจะไปดูเฮียวมิว ถ้าสู้ราคาไหว ใครสนใจเก็บตังค์รอไว้เลย 555 แต่ถ้าตั๋วราคานรกเกินก็จะไปดูชิเท็นโฮจิแทนอ่ะนะ อิอิ

จำไม่ได้ตั้งเยอะแน่ะ ถ้าเป็นคิตาจิม่า มายะคงเขียนบททั้งหมด(+สิ่งที่เค้าเล่น)ได้สินะ ดีจิงๆ
.

ว่าจะเขียนเกี่ยวกะโดจินที่ซื้อมา แต่ตอนนี้อยู่ๆก็ลงรูปไม่ได้ไม่รู้เป็นไร รอเอนทรี่หน้าละกันนะ ส่วนรูปงานคอมิคปาร์ตี้ ขี้เกียจอัพแล้ว จะให้โรวืจังอัพแทนละกันนะ อิอิ