จริงๆกะจะมาอัพวันอังคาร แต่...ดันมีข่าวที่ทำให้ทนไม่ไหวซะก่อน
ข่าวคับ
Tennis no Ouji sama Musical AbsoluteKingfeat. RokkakuFirst Service Soundtrack CD
Release Date: 28 March 07
Price : 2800 yen
Tennis no Ouji sama Musical AbsoluteKingfeat. RokkakuFirst Service DVD
Release Date : 30 March 07
Price : 9240 yen
Single : Finalist [song from Rikkai Myu]
Release Date : 28 March 07
Price : 1000 yen
ใครสนใจอะไรก็เตรียมเงินซื้อกันเลยนะครับ ส่วนเรา..คงซื้อทั้งหมดน่ะแหล่ะ
แต่แอบข้องใจกะไอ้แผ่นสุดท้ายจริงๆว่า ออกมาทำไมฟระ? แกไม่ได้อยู่ในซีดีมิวเรอะ?
แต่ข่าวใหญ่ที่สุดที่ทำร้ายจิตใจเรามากๆ
Tennis no Ouji sama Musical Dream 4th !!!
Performance Date : 30-31 March 2007
Casting : Seigaku, Rokkaku, Rikkaidai and special guest
ตายๆๆๆๆๆ
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก อยากปายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยๆๆๆๆๆๆ
ก็ได้ยินมาก่อนแล้วว่าริคไคมิวจะมีอีกทีตอนฤดูร้อน(ราวๆสิงหา) เราก็นึกว่าจะเว้น แล้วดันมีดรีมมาเฉยเลยยยยยยยยยยยยยยยยย อยากปายยยยยยยยยยยยยยยยยยย
จบข่าว(คนรายงานหนีไปเป็นบ้าแล้ว)
ไหนๆก็มาแล้ว ก็แฮปปี้วาเลนไทน์กันเลยละกัน ไม่รู้อาทิตย์หน้าจะว่างมั๊ย
ของขวัญวาเลนไทน์ปีนี้เป็นฟิคตามที่สัญญากันไว้ครับ เชิญอ่านคับ
「甘い罠」:: [Sweet Trap]
เสียงจ้อกแจ้กจอแจของนักเรียนที่วุ่นวายอยู่กับกิจกรมชมรมค่อยๆเงียบลง แสงแดดยามเย็นย้อมทางเดินระเบียงทางเดินให้กลายเป็นสีส้ม ชายหนุ่มร่างสูงในชุดฟอร์มสีเดียวดับแสงแดดเดินมาตามทางเดินหน้าห้องเรียนชั้นปี3 ก่อนที่จะเดินถึงที่หมายไม่เท่าไหร่ เขาก็ถูกขัดจังหวะเสียก่อน
ผู้ที่มาขัดจังหวะคือหญิงสาวหน้าตาน่ารักที่ไม่คุ้นหน้าเขา สาวเจ้ายื่นห่อของที่ถูกห่อไว้อย่างสวยงามมาตรงหน้า พร้อมกับพูดด้วยเสียงที่แสดงอาการตื่นเต้นไม่น้อย รุ่นพี่ยางิวคะ ช่วยรับนี่ไว้ด้วยเถอะค่ะ
ไม่ต้องใช้เวลามากนักในการที่จะรู้ว่าสิ่งที่อยู่ในห่อสีชมพูนั้นคืออะไร เพราะวันนี้คือวันวาเลนไทน์ สิ่งที่ถูกห่ออย่างสวยงามที่อยู่ในมือของหญิงสาวคงไม่ใช่อย่างอื่นใดนอกจากช็อคโกแลตเป็นแน่แท้
ยางิวส่งยิ้มอ่อนโยนให้หญิงสาวก่อนที่จะตอบกลับอย่างสุภาพ ขอบคุณมากนะครับสำหรับน้ำใจที่คุณมีให้ แต่ว่าผมคงจะรับเอาไว้ไม่ได้หรอกครับ
หญิงสาวมีท่าทีผิดหวังขึ้นมาในทันที แต่ก็ยังไม่ยอมตัดใจง่ายๆ ...ทำไมล่ะคะ? ...หรือว่า..รุ่นพี่ยางิวจะมีคนรักอยู่แล้วคะ?
คนถูกถามหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะดันแว่นที่ใส่อยู่ให้เข้าที่ ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกครับ เพียงแต่ตอนนี้ ผมมีสิ่งที่อยากจะทุ่มเทเวลาให้อยู่น่ะครับ เลยไม่อยากจะให้เรื่องอื่นมารบกวนสมาธิ ตัวผมมันก็เป็นพวกที่ไม่อาจจะให้ความสนใจอะไรทีละหลายๆอย่างได้ซะด้วยสิครับ สมาธิไม่ค่อยดีสินะครับเนี่ย ยางิวตอบอย่างนุ่มนวล ด้วยสีหน้าราวกลับดูถูกตัวเองนิดๆ แย่จริงๆเลยนะครับผมนี่ ทั้งๆที่คุณอุตส่าห์มีน้ำใจให้ผม แต่ผมกลับไม่อาจตอบรับความรู้สึกของคุณได้
...ม...ไม่หรอกค่ะ ชั้นต่างหากล่ะคะที่เป็นฝ่ายผิด ทั้งๆที่รู้อยู่ว่ารุ่นพี่ยุ่งอยู่กับชมรม ยังจะมาทำให้รุ่นพี่ลำบากใจอีก ห่อช็อคโกแลตที่ถูกยื่นค้างไว้ถูกดึงกลับไปแนบอก ขอโทษด้วยนะคะ
ผมต่างหากล่ะครับที่เป็นฝ่ายที่ควรจะขอโทษ ร่างสูงบอกพร้อมกับส่งยิ้มให้
รอยยิ้มที่สุภาพอ่อนโยน ทำเอาหยาดน้ำใสๆเอ่อคลอที่ดวงตาของหญิงสาว เจ้าตัวก้มหน้าน้อยๆเป็นเชิงบอกลา ขอตัวนะคะ ก่อนจะวิ่งจากไป
เมื่อลับร่างของหญิงสาว แว่นตาถูกดันให้เข้าที่อีกครั้ง ริมฝีปากได้รูประบายลมหายใจออกเบาๆ เฮ้อ.. ก่อนจะเดินไปยังหน้าห้องเรียนที่เป็นที่หมายในคราแรก ร่างสูงพิงกายกับกำแพงข้างๆประตู ปล่อยให้ความเงียบเข้าครอบงำบริเวณนั้น แต่ไม่นานนักเจ้าตัวก็พูดลอยๆขึ้นมา คิดจะหลบอยู่ในนั้นไปจนถึงเมื่อไหร่กันครับ นิโอคุง แอบฟังคนอื่นคุยกันมันไม่ใช่มารยาทที่ดีนะครับ
แอบฟังอะไรกัน ชั้นมาอยู่ที่นี่ก่อนหน้าที่พวกนายจะมาสารภาพรักหวานฉ่ำกันแถวนี้นะประตูห้องเรียนถูกเปิดลงเบาๆอย่างไม่ใส่ใจกับการมีอยู่ของคนที่ยืนอยู่ข้างๆ แล้วนายมาทำอะไรแถวนี้ล่ะ? นี่มันหน้าห้องเรียนชั้นนะ?
มันก็แน่อยู่แล้วล่ะครับว่าจะต้องมาตามคุณน่ะ นิโอคุง อาการปวดหัวเป็นยังไงบ้างครับ? ผมจะบอกให้อย่างนะว่าไอ้การแกล้งป่วยอย่างนั้นน่ะใช้ไม่ได้ผลหรอกนะครับถ้าเป็นกัปตันยูคิมูระน่ะรองกัปตันซานาดะน่ะออกจะเป็นคนซื่อๆ เขาตามเล่ห์เหลี่ยมคุณไม่ทันหรอกครับ คนพูดดันแว่นขึ้นก่อนส่งยิ้มอย่างรู้ทันให้อีกฝ่าย
อะไรกันเล่า เมื่อวานนอนดึกไปหน่อยเลยง่วงจะแย่ก็แค่หนีมานอนนิดหน่อยเอง อีกอย่างชั้นก็ไม่ได้โกหกนะถ้าง่วงนอนขนาดนั้นแล้วยังให้ไปซ้อมต่อมีหวังได้หลับคาคอร์ทจริงๆแน่ มีนก็เหมือนกับป่วยอยู่ดีน่ะแหล่ะ นิโอบอกด้วยท่าทีไม่ใส่ใจ แล้วจึงเปลี่ยนเรื่องคุยทันที ว่าแต่เมื่อกี้ ไม่เลวนี่ ทำสาวร้องไห้ไปกี่คนแล้วล่ะวันนี้ พ่อสุภาพบุรุษ ไม่รู้ว่าคิดไปเองรึเปล่า จึงรู้สึกว่าเสียงที่ออกมานั้นถึงแฝงความไม่พอใจอยู่เล็กน้อย หากนายสมาธิไม่ดี ก็คงจะไม่มีคนสมาธิดีอีกแล้วล่ะมั๊ง
ก็ถ้าผมบอกความจริงไปว่ามีคุณอยุ่แล้ว คุณก็คงจะโกรธผมอีกใช่มั๊ยล่ะ? ยางิวถามกลับด้วยริมฝีปากที่แฝงรอยยิ้มแบบที่ถ้าหญิงสาวคนไหนได้เห็นก็คงจะเคลิ้มไปกับรอยยิ้มนั้น แต่สำหรับคนที่รู้ทันอย่างนิโอ รอยยิ้มนั้นคือสัญญาณอันตรายสำหรับตัวเขา
แม้ว่าจะรู้ตัว แต่ก็ไม่สามารถหลบมือที่ยื่นมาจับตัวเขาไว้ได้ทัน จึงกลายเป็นว่าตอนนี้ตัวเขาถูกกดให้ติดกับกำแพงพร้อมกับมือทั้งสองข้างที่ถูกตรึงไว้ จะทำอะไรน่ะ เหลือบตาดูแขนที่ถูกมือของอีกฝ่ายตรึงไว้ แล้วจึงจ้องตาอีกฝ่ายตรงๆ
ก็....ลงโทษเด็กไม่ดีไงครับ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผลุดขึ้นที่ริมฝีปากให้เห็นเพียงครู่เดียวก่อนที่ริมฝีปากนั้นจะประทับลงมา นิโอหลับตาลงเพื่อให้รับสัมผัสอันอ่อนละมันนั้นได้ดียิ่งขึ้น ลิ้นอุ่นๆควานหาความหวานจากริมฝีปากบางอย่างไม่เคยพอ ร่างเล็กกว่าตอบรับสัมผัสที่ถูกส่งมาให้อย่างว่าง่าย มือทั้งสองข้างที่เคยถูกพันธนาการอยู่ บัดนี้ถูกปล่อยให้เป็นอิสระ เลื่อนมาโอบรอบคอของคนมอบจุมพิต ความอุ่นจากร่างกายของอีกฝ่ายทำให้รู้สึกดีเสมอ ริมฝีปากอุ่นๆถูกไล้เลียเพื่อชิมรสเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะละออกมาอย่างช้าๆ
ใครกันนะที่เริ่มต้นเรียกนายว่า สุภาพบุรุษ พึมพำเบาๆขณะที่ริมฝีปากของอีกฝ่ายอยู่ห่างไปไม่ถึง10เซน ไม่ได้เข้ากับตัวเลยนะ ทั้งๆที่นายที่ชั้นรู้จัก ไม่เห็นจะเป็นสุภาพบุรุษตรงไหนเลย
มันก็แน่สิครับ ในเมื่อคุณมาทำความรู้จักกับตัวผม ในด้านที่ผมไม่เคยเปิดเผยให้คนอื่นรู้ ยางิวดันแว่นอีกครั้ง คุณน่ะเข้ามาทำความรู้จักกับผมที่ไม่ใช่สุภาพบุรุษเองทำไมล่ะครับ?
อย่ามาหาว่าชั้นผิดสิ ในเมื่อชั้นเองก็ถูกภาพสุภาพบุรษของนายหลอกไม่ใช่เหรอไง? ไม่งั้นคงไม่ไปชวนนายมาเล่นคู่ด้วยหรอกนะ? บ่นพร้อมทำท่าไม่พอใจเล็กน้อย ชั้นน่ะติดกับดักที่นายวางไว้นะ รับผิดชอบด้วยนะ!
เรื่องรับผิดชอบนะพร้อมเสมออยู่แล้วครับ บอกพร้อมกับจับมือของอีกฝ่ายขึ้นมาจูบ จะรับผิดชอบไปชั่วชีวิตเลยดีมั๊ยครับ?
รอยยิ้มที่อีกฝ่ายส่งให้ทำให้รู้สึกว่าจะมาถูกคนตรงหน้าใช้คำพูดต้อนเอาง่ายๆไม่ได้ จึงสะบัดหน้าหนีไม่ยอมสบตา พูดออกมาแล้วทำให้ได้ด้วยล่ะ!
ได้สิครับ แต่ว่า...ในทางกลับกัน ผมเองก็ถูกคุณหลอกมาเหมือนกันนะครับ นิโอคุง เหลือบสายตาขึ้นมองในขณะที่แนบริมฝีปากลงบนฝ่ามือ จะไม่รับผิดชอบอะไรหน่อยเหรอครับ?
ก...ก็...... หนุ่มจอมแกล้งถึงกับจนคำพูด ทั้งๆที่ปกติตัวเองเป็นฝ่ายแกล้งแท้ๆ ทำไมวันนี้ถึงยอมมาถูกคนเจ้าเล่ห์อย่างนี้แกล้งเอาได้ล่ะเนี่ย
นิโอคุงน่ะใช้คำพูดแบบนั้นมาล่อให้ผมติดกับดักของคุณ แล้วดูสิตอนนี้ผมหนีไปไหนไม่ได้แล้ว คุณยังจะไม่ยอมรับผิดชอบอีก.. อีกฝ่ายรำพึงราวกับตัวเองโชคร้ายเสียเต็มประดา
ร...รู้แล้วน่ะ รับผิดชอบก็ได้!! จะรับผิดชอบไปชั่วชีวิตเลย พอใจรึยัง!!
เมื่อได้ยินเช่นนั้น รอยยิ้มอย่างยินดีก็ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากทันที ถ้างั้นวันนี้วันอะไรรู้ใช่มั๊ยครับ?
วันนี้? วาเลนไทน์น่ะเหรอ? คนถูกถามตอบกลับด้วยสีหน้างงๆ ตามไม่ทันกับคนที่เปลี่ยนหัวข้อกะทันหัน
ใช่แล้วครับ วันนี้วันวาเลนไทน์ จะไม่เซอร์วิสอะไรผมหน่อยเหรอครับ? อย่างน้อยช็อคโกแลตซักชิ้น หรือจูบซักครั้งก็ยังดี ส่งยิ้มออดอ้อน
เมื่อกี๊ก็จูบไปแล้วไม่ใช่เหรอไง จะมาเอาอะไรอีก มือล้วงกระเป๋ากางเกงเริ่มมองหาทางหนี เขาไม่ชอบที่จะต้องมาทำอะไรเลี่ยนๆอย่างการให้จูบเป็นของขวัญวาเลนไทน์ และแล้วมือก็เจออะไรบางอย่างในกระเป๋ากางเกง
ที่ผมอยากได้น่ะคือของจากคุณนะครับ จูบเมื่อกี๊ผมเป็นฝ่ายให้ต่างหากล่ะครับ ร่างสูงไม่ยอมง่ายๆ รั้งตัวอีกฝ่ายเข้ากอด ไม่ยอมปล่อยให้หนี
รู้แล้วๆ! ให้ก็ได้ ร้องด้วยท่าทีรำคาญ ยื่นบางสิ่งไปตรงหน้าอีกฝ่ายที่อยู่ในระยะประชิด เอ้า!!
เอ๋! ! อุทานอย่างแปลกใจที่อีกฝ่ายยื่นช็อคโกแลตมาให้ เพราะมั่นใจเต็มที่ว่าอีกฝ่ายจะต้องไม่ได้เตรียมของมาสำหรับเขาแน่ๆนี่มัน...
ช็อคโกแลตไง รับไปสิ บอกด้วยท่าทีไม่ยี่หระ แต่จริงๆแล้วในใจแอบนึกขอบคุณเพื่อนสาวในห้องที่แบ่งช็อคโกแลตและขนมเล็กๆน้อยๆมาให้เขาในคาบเรียน
ยางิวรับสิ่งที่อีกฝ่ายยื่นมาให้ สิ่งที่อยู่ในมือเขาคือช็อคโกแลตก้อนพอดีคำยี่ห้อKissesขออีกสิครับ บอกกับอีกฝ่ายขณะที่ยังจ้องช็อคโกแลตที่ได้รับมาอยู่
ขออะไรอีกเล่า มีแค่นี้แหล่ะ เขาไม่มีจะให้แล้วจริงๆ เพราะเต้าช็อคโกแลตก้อนนี้ก็เป็นแค่ของที่หลงเหลืออยู่ในกระเป๋าเขาเท่านั้น นอกนั้นเขาก็จัดการไปในชั่วโมงเรียนอันแสนน่าเบื่อซะเรียบร้อยแล้ว
มีสิครับ ถ้าคุณไม่ให้ ผมก็จะขอรับเองละกัน ไม่ทันขาดคำก็รั้งเอวอีกฝ่ายเข้ามาประทับริมฝีปากอีกครั้ง ลิ้มรสจนพอใจแล้วจึงถอนริมฝีปากออกอย่างเสียดาย
อีกแล้ว เอาเปรียบนี่หว่า! ! นิโอโวยวายขณะที่ยังอยู่ในอ้ออมกอดของอีกฝ่าย
ถือว่าเป้นของขวัญวาเลนไทน์จากผมก็แล้วกันนะครับ เจ้าตัวบอกพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนที่ไม่เข้ากับสถานการณ์
เห็นรอยยิ้มแบบนั้นเข้า นิโอก็หมดอารมณ์จะโกรธทันที เพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายชอบใช้รอยยิ้มเช่นนี้กลบเกลื่อน เฮ้ออออ สรุปว่าเราเป็นเหยื่อที่ติดกับทั้งคู่สินะ พึมพำกับตัวเองเบาๆก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างดึงคอเสื้อของอีกฝ่ายลงมาแนบริมฝีปาก คนที่ถูกดึงออกอาการตกใจเพียงเสี้ยงวินาที แต่ก็ตอบรับจูบที่อีกฝ่ายมอบให้อย่างยินดี
พวกเขาติดอยู่กับกับดักที่ไม่อาจจะหนีไปได้ กับดักที่ให้ทั้งความยินดีและความขมขื่น กับดักแสนหวานที่ได้ชื่อว่า ความรัก แต่ถึงแม้จะย้อนเวลากับไปได้ แม้ว่าเขาจะรู้ว่าทางที่เขาเดินไปจะมีกับดักนี้อยู่ เขาก็คงเลือกที่จะติดกับดักที่อีกฝ่ายวางไว้อย่างยินยอมโดยไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว แล้วเขานี่แหล่ะที่จะทำให้อีกฝ่ายติดกับดักของเขาอย่างดิ้นไม่หลุดเช่นเดียวกัน
終わり。
อาวล่ะ เป็นยังไงกันบ้างเอ่ย หวังว่าคงไม่ถึงกับเลวร้ายนะคับ
ปีนี้ก็ขอให้แฮปปี้ๆกับดาร์หลิงกันทุกคนนะครับ
แล้วก็ขอ
Happy Valentine's Day 2007!!!
Happy Birthday For
Ire Kanata :: 03/02
Kitamura Eki :: 03/02
P'Keaw :: 05/02
Tsuchiya Yuichi :: 06/02
Ohtori Johtaroh :: 14/02
Aoi Kenji :: 15/02
JURI :: 16/02
Kamakari Kenta :: 17/02
Fuji Yuuta :: 18/02
Kotani Hiroki :: 20/02
Fuji Syusuke :: 29/02
ขอให้ทุกๆคนที่เกิดในเดือนนี้มีความสุขกันมากๆนะครับ รักทุกคนเสมอ
บ๊ายบาย จุ๊บๆ เจอกันเอนทรี่หน้าครับ
