０７。１０。０４。

跡部景吾様

誕生日おめでとう～～！！

อาโตเบะ เคย์โกะ กัปตันของชมรมเทนนิสเฮียวเทที่มีสมาชิกถึง200 คน แล้วรองกัปตันล่ะ? ตอนแรกเราคิดว่าเจ้าชี่เป็นรองกัปตันแบบลับๆซะอีก เพราะไม่เคยเห็นรองกัปตันโผล่ออกมาเลย แล้วดูๆไปคนที่น่าจะเป็นรองกัปตันได้ก็น่าจะเป็นชี่อ่ะนะ

ทว่า...เราคิดผิดถนัด-*- อาโตเบะบุโจวบอกเอาไว้ว่า

คนที่จะยืนอยู่บนจุดสูงสุดน่ะ มีเพียงคนเดียวก็พอแล้ว

เป็นคำพูดที่สมกับเป็นอาโตเบะที่สุดเลย>[]<

อาโตเบะเป็นคนที่เราหลงรักเป็นคนที่2(หรือ3 เพราะตอนแรกชอบชี่ แต่น้องเคย์มาแทนที่ชี่เรียบร้อยแล้ว)ในปุริ แต่จริงๆแล้วในตอนที่อาโตเบะออกมาตอนแรกๆ เราค่อนข้างจะ...ไม่ชอบเค้านะ ยิ่งมาจนถึงตอนที่แข่งกับเทะสึกะนี่ ตอนนั้นเป็นอะไรที่แบบว่า เกียดมันสุดๆเลย- -* แกทำเทะสึกะช้านนนนนนนน ตอนนั้นเรียกได้ว่าเคียดแค้นอาโตเบะเลยล่ะ ทั้งเกียดอาโตเบะ ทั้งเกียดเฮียวเทเลย

แต่จุดที่ทำให้เปลี่ยนความรู้สึกที่มีต่อเค้าได้ก็คือ หลังจากที่แข่งเสร็จ อาโตเบะทำท่าเจ็บใจ เจ็บใจที่ทำไมไม่แข่งแบบแฟร์ๆตั้งแต่ต้น เจ็บใจที่ไม่ได้แข่งกับเทะสึกะตอนที่พร้อมเต็มที่ แล้วในอนิเมสีหน้าของเทะสึกะหลังจากแข่งเสร็จนี่แบบว่า...โล่ง อ่ะ ไม่ได้เจ็บใจ ไม่ได้เสียใจ ทำเต็มที่แล้ว เทะสึกะยอมรับผลของการแข่งแต่โดยดี ในเมื่อเทะสึกะ(ที่รักเบอร์1)ไม่ได้รู้สึกเจ็บแค้นอะไรเลย เราจะไปเกียดเค้าทำไมล่ะ? ก็เลยคลายความเกียด

จากนั้นเฮียวเทก็ทำคะแนนขึ้นมาเรื่องๆ จากตอนที่แข่งกับเซงาคุจบ เฮียวเทร้องไห้!! นั่นก็ได้คะแนนความน่ารักไปโขเลยล่ะ เพราะมันทำให้เห็นว่าพวกเค้าน่ะ ไม่ได้หยิ่งยะโสอย่างที่คิดนะ แต่เป็นคนที่มีความเชื่อมั่นในตัวเองต่างหาก แล้วก็เพราะแรงมิว จากที่ได้ไปดูเฮียวมิวสดๆ ไปเมาอาโตเบะสดๆ กลับมาก็เลยมัวเมากับอาโตเบะต่อไป จากตอนนั้นเค้าก็ได้กลายเป็นคนที่เรารักที่สุดอีกคนไป

จริงๆคราวนี้ผิดแผนไปหน่อย ว่าจะเอาด็อกแท็คของน้องเคย์อันนี้มาใส่วันนี้ แต่มะวานดันกลับรังสิต ก็เลยเอามาใส่คืนนี้ก็แล้วกัน เป็นด็อกแท็คของน้องเคย์คับ ซึ่งเราซื้ออันนี้มาในราคาที่แพงกว่าราคาจริงเกือบ3เท่า ด้วยความโง่-*-

แล้วปีนี้ก็ตั้งใจว่าจะซื้ออันนี้ครับ สร้อยที่เป็นของขวัญของอาโตเบะ ออกขาย...น่าจะวันนี้แหล่ะ แล้ววันเกิดเทะก็จะออกของเทะมาอีก (ทำไมออกแต่แทะกะเบะ??-*- ชี่ล่ะ? น้องยาล่ะ?)

อยากจะอัพตั้งแต่เช้า แต่ก็ติดว่าไม่ได้ซื้อเค้กมาให้ รอได้เค้กก่อนละกัน ถึงจะบอกว่าเป็นเค้ก แต่มันก็เป็นแค่คัพเค้กตัวเล็กๆธรรมดาๆ เหมาะแก่การปักเทียนจุดไฟแล้วเอาไปยื่นใส่หน้าเจ้าของวันเกิดแล้วบอกว่า อธิษฐานสิ แต่ถ้าคำอธิษฐานของเค้าไม่ใช่ ขอให้ได้อยู่ด้วยกันตลอดไป มันก็ยังไงๆอยู่นะ เพราะมันต้องเป็นคำอธิษฐานที่มีความหมายระหว่างเค้ากับเราสิ จริงๆวิธีนี้ดูมาจากทีวีนะ แต่คิดว่าเวิร์คดี น่ารัก ถ้าเอาไปทำได้จริง สำหรับคนที่ไม่ค่อยจะมีเวลา ก็น่าจะดี (ถ้าเราโดนทำแบบนี้ คงดีใจตายอ่ะ)

** เอาล่ะที่พูดมานี่เป็นเคล็ดลับเอาไปสวีทกับคนสำคัญนะคับ แบบว่าคนสำคัญของเรา... ถ้าเอาเทียนเข้าใกล้อาจลุกเป็นไฟได้ ไหม้-*- หรืออาจจะละลายได้(ทีวี+คอมละลาย) คุณแม่อาจจะยิงทิ้งได้นะคับ ทีวี+คอมมันแพง เลยมาบอกต่อกัน **

ปีนี้ก็ฉลองให้น้องเคย์ด้วย...ฟิค(?)สั้นๆ ที่เป็นเหมือนบทสนทนามากกว่า ในดอกจันท์คือการกระทำ คิดว่าน่าจะอ่านรู้เรื่องกันนะ ทั้งหมด 4 คู่ เริ่มจากที่ปกติแล้วค่อยๆผิดปกติไปเรื่อยๆ(หัวเราะ) ใช้เวลาเขียนคู่สุดท้ายพอๆกะเขียน3คู่แรกทั้งหมด ยากจัง-*-

แต่พอเขียนเสร็จก็เริ่มคิดว่า แน่ใจว่านี่เป็นของขวัญน้องเคย์ เพราะน้องเคย์โดนรังแกทั้งหมดเลย(หัวเราะ) ถึงจะแกล้งแต่ก็แกล้งเพราะรักนะ

Happy Birthday [Atobe Keigo]

.

.

.

Oshitari Yushi Version

ยูชิ สุขสันต์วันเกิดอาโตเบะ อ่ะนี่ ของขวัญ *ยื่น*

อาโตเบะ ข...ขอบใจ *แอบดีใจ*

ยูชิ - ทีนี้นายก็...แก่กว่าชั้นแล้วสินะ *หัวเราะเบาๆ* พี่ชาย~

อาโตเบะ แก่กว่าบ้าอะไร!! *โกรธ* อีก10วันนายก็อายุเท่าชั้นเหมือนกันไม่ใช่เรอะ!!

ยูชิ แหมมมม น่าดีใจจัง นับวันรอวันเกิดชั้นเลยเหรอเนี่ย *ยิ้มพอใจ*

อาโตเบะ ไม่ได้เลยเว้ยยยย *ล้มโต๊ะ*

ยูชิ ไม่ต้องเขินไปหรอก ชั้นดีใจจังที่นายรักชั้นขนาดนี้ *กอด* จะตั้งหน้าตั้งตารอของขวัญจากนายเลย

อาโตเบะ - *ฮุคขวาเต็มแรง* เจ้าบ้า!!! ไปไกลๆเลย!!! *เดินหนี*

ยูชิ อา~~โต~~เบะ~~~~~ ของขวัญชั่นล่ะ~~~~ *น้ำตาตก*

[Comment]

ชี่สมควรโดนอย่างแรง(หัวเราะ) แต่จริงๆแล้วอาโตเบะก็แก้เขินไปงั้นแหล่ะ

ใครสนใจฟิคคู่นี้ก็ เชิญที่นี่ครับ ฟิคเบิร์ทเดย์เมื่อปีที่แล้ว เอามาหากินใหม่ (หัวเราะ) ก็ไม่รู้ว่าจะเขียนใหม่ทำไม ในเมื่อจะผ่านไปกี่ปีเค้าก็ยังไม่เกิน15ซักที-*- หมดมุขเฟร้ยยย- -*

Tezuka Kunimitsu Version

เทะสึกะ - *ยื่น* ...สุขสันต์วันเกิด.. *แอบเขินแต่พยายามทำหน้าปกติ*

อาโตเบะ - *ตะลึง* อ...ข...ขอบใจ *เขินเหมือนกัน*

เทะสึกะ งั้นก็...ไปล่ะ *หันขวับจะเดินไป*

อาโตเบะ - *คว้าแขนไว้* เดี๋ยวสิ คือว่า...ชั้นก็เตรียมของขวัญมาให้นายเหมือนกัน *หยิบออกมายื่นให้* เพราะว่าไม่รู้ว่า ถ้าเป็นวันนั้นนายจะว่างรึเปล่า ก็เลย...เอามาให้วันนี้... *เขินโคดดดดด* ส...สุขสันต์วันเกิด

เทะสึกะ - *รับ* ขอบใจ...

อาโตเบะ - ... *เขินมากๆ*

เทะสึกะ - ... *ไม่รู้จะพูดอะไรดี -///-เขิน*

[Comment]

-[]- *กราบขออภัย* ไม่เคยเขียนคู่นี้มาก่อน เพิ่งรู้ว่ายาก อาโตเบะเลยหลุดแนวไปไกล แต่ก็คิดว่า ถ้าเจอคนไม่ค่อยพูดอย่างเทะสึกะโรแมนซ์ใส่ ก็คงพูดอะไรไม่ออกจริงๆอ่ะ สรุปคู่นี้เลยไม่ค่อยได้พูดอะไรกันเลย - -*

Echizen Ryoma Version

อาโตเบะ เจ้าเปี๊ยก วันนี้เป็นวันอะไรรู้มั๊ย?

เรียวมะ วันนี้? วันที่4ตุลาไง เป็นอะไรน่ะ ความจำเสื่อมกะทันหันเหรอไง?

อาโตเบะ - *กัดฟันพูดดีๆต่อด้วย* รู้แล้ว ว่าวันนี้วันที่4ตุลา แต่มันเป็นวันอะไรรู้มั๊ย?

เรียวมะ - *ทำหน้าเบื่อหน่าย* จะเป็นวันอะไรก็ไม่เกี่ยวกับชั้นนี่ แล้วนี่วันนี้มาทำไมน่ะ?

อาโตเบะ วันนี้น่ะ มันเป็นวันเกิดชั้นคนนี้นะ *เน้นเสียง*

เรียวมะ แล้วไง? *ไม่สนใจ*

อาโตเบะ - *สั่นเพราะความโกรธ* ก็ได้ งั้นชั้นกลับแล้ว

เรียวมะ - *คว้าแขนไว้* ทำเป็นงอนไปได้ รู้อยู่แล้วน่ะว่าเป็นวันเกิดนาย

อาโตเบะ ช่างมันเถอะ ก็แค่วันเกิดชั้นเอง *งอน*

เรียวมะ *ถอนหายใจเบาๆแล้วดึงอีกฝ่ายลงมาหอมแก้ม* สุขสันต์วันเกิด

อาโตเบะ - *หน้าแดงฉ่า*

เรียวมะ - *ล้วงกระเป๋า* อ่ะ ของขวัญวันเกิด *ยื่น*

อาโตเบะ - *มองของที่รับมาแบบอึ้งๆ* ...

เรียวมะ เตรียมตอบแทนวันเกิดชั้นให้เต็มที่ด้วยล่ะ *ยิ้มเจ้าเล่ห์*

อาโตเบะ อ่ะ... *พูดไม่ออกหน้าแดง*

[Comment]

-[]- เขียนอะไรของเราเนี่ยยยยย ทำไมมันออกไปทางมะเบะล่ะ?? เบะๆ ทำม๊ายยยยยยยยทำไมถึงเคะ? (เบะๆ แกเขียนเองนะเฟร้ย!! *ต่อย*) ไม่ได้ตั้งใจ ตอนแรกยังว่าจะเขียนเบะมะอยู่เลย เขียนไปเขียนมาดันกลายเป็นแบบนี้ไปซะได้ เรียวมะแก่แดดเกินไปแล้วววววว >[]<

Yukimura Seiichi Version

ยูคิมูระ นี่ ของขวัญวันเกิด *ยิ้มหวาน* ถ้าชอบก็ดีนะ

อาโตเบะ อืม *ก้มหน้านิดๆ* ขอบใจ

ยูคิมูระ เอ๋? แค่นี้เองเหรอ?

อาโตเบะ - *งง* แค่นี้อะไร?

ยูคิมูระ ก็ชั้นน่ะอุตส่าห์เลือกของขวัญให้นายอยู่ตั้งนานสองนาน แต่กลับได้รับการตอบแทนแค่ ขอบใจ เนี่ยนะ ไม่ใจร้ายไปหน่อยเหรอ? *อ้อน*

อาโตเบะ - *แอบกลัว* ก็แล้ว...จะเอาอะไรล่ะ? *ถอนหายใจเบาๆ*

ยูคิมูระ อืมมมมมมม *ยิ้มเจ้าเล่ห์* ถ้างั้นก็...หอมแก้มขอบคุณซักทีเป็นยังไงล่ะ?

อาโตเบะ - *หน้าแดงแปร๊ด* จ...จะบ้าเหรอ? ไม่มีทาง!!

ยูคิมูระ อา... *เศร้า* โดนพูดแบบนี้มัน... *ทำท่าจะเป็นลม*

อาโตเบะ - *รีบเข้าไปประคอง* นี่ เป็นอะไรรึเปล่า?

ยูคิมูระ อืออ.. มันเจ็บตรงนี้น่ะ *จับที่หน้าอกตัวเอง*

อาโตเบะ - *ลุกลี้ลุกลน* ตรงไหน? เจ็บหน้าอกเหรอ?

ยูคิมูระ เปล่า *ยิ้มเจ้าเล่ห์* เจ็บหัวใจต่างหาก ก็คำพูดของนายทำร้ายจิตใจนี่นา

อาโตเบะ - *อึ้ง* ... *โกรธ* เจ้าบ้านี่!!

ยูคิมูระ  *ยิ้ม* อย่าโกรธสิ ไม่ทำแล้วล่ะ *หอมแก้ม* สุขสันต์วันเกิด

อาโตเบะ - *หน้าแดงงงงงงงงงงงงงง*

[Comment]

ทำลายภาพพจน์อีกแล้ว? ใช่มั๊ยเนี่ย? เขียนยากไปนิด แต่ก็ยังเชียร์คู่นี้อยู่เงียบๆ ถ้าเจอกันเยอะกว่านี้คงเขียนได้ง่ายกว่านี้ล่ะมั๊ง แต่ดูจากนิสัยแล้ว น้องเคย์คงจะเป็นฝ่ายโมโหอยู่คนเดียวตลอดไปแน่เลย(หัวเราะ) แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมเขียนออกมาแล้วยูคิมูระถึงได้เจ้าเล่ห์ มือไว และน้ำเน่าได้ขนาดนี้ (เพราะคนเขียนน่ะสิ- -*) ถึงจะเป็นคู่แปลกสำหรับใครหลายๆคน(ทุกคนเลยเฟร้ยย) แต่เราก็ยังคงเขียนต่อไป(หัวเราะ) ก็อยากเขียนถึงยูคิมูระนี่นา แต่เกียดซานาดะ แล้วจะให้ไปเขียนคู่ไหนล่ะ *ร้องไห้* เพราะงั้นก็ทนกะคู่ยูคิมูระแปลกๆต่อไปละกันนะ

อ่านจบแล้ว... เป็นยังไงกันบ้าง? คงไม่หันมาทำร้ายร่างกายคนเขียนเพราะคู่สุดท้ายนะ*-*

ช่วงปลายปีรู้สึกมีอะไรอยากเขียนเยอะ แต่หัวไม่ค่อยแล่น ก็จะพยายามเขียนละกัน(หัวเราะ)

วันนี้ก็แค่นี้แหล่ะครับ เอนทรี่หน้าช้าที่สุดก็วันเกิดดาร์ลิ้งเบอร์1ล่ะ(หัวเราะ)

ไว้เจอกันงานไมนิจินะครับ สำหรับคนที่ไป^-^

งานนี้ไปคอสคนเดียว ชิวๆและเนียนๆ ไม่รู้ว่าจะรู้กันมั๊ยว่าคอสเป็นใคร แต่เรารอคอสอยู่นะเนี่ย(หัวเราะ)

ปล. วันนี้สงวนใจไว้ให้เบะๆคนเดียว *จุ๊บ*

ปล.2 จริงๆแล้วเค้กน่าตาเป็นอย่างนี้ล่ะ

ปล.3 วันนี้หลังจากที่คุณแม่ทนเห็นเราอดอยากไม่ไหวก็เลยซื้อมาให้กิน ทั้งที่ยังไม่ถึงฤดู แต่ก็อร่อยมากกกกก-//-