2007/Oct/15

 

07.10.15

誕生日おめでとう!!

忍足侑士

สตอเบอร์รี่ชีสเค้ก อร่อยมากกกกกกก!!!

 

มองตัวเองตอนคอสยูชิ ไม่เหมาะอย่างแรง-*-

หน้าไม่เข้ากะแว่นหรือไงนะ? เพราะเราว่าตอนถอดแว่นดูดีกว่า

โอชิทาริ ยูชิผู้ชายที่เราเคยหลงรักอย่างหัวปักหัวปำ ตอนนี้ก็ยังชอบอะไรหลายๆอย่างในตัวเค้าคนนี้อยู่นะ แต่ก็ทนความหม้อมันไม่ได้จริงๆ เลยหันไปหลงรักน้องเคย์ดีกว่า แต่ยังไงก็ขอให้นายมีความสุขมากๆละกันนะยูชิ

อย่างที่บอกเมื่อเอนทรี่ที่แล้ว ฟิควันเกิดยูชิ

เป็นฟิคที่เขียนแล้ว ทำให้รู้สึกว่า ชี่ในความคิดชั้นมันวิตถารได้ขนาดนี้เลยเรอะ??

เพราะงั้นฟิคเรื่องนี้ถือได้ว่าวิตถารขนาดหนัก กรุณาทำใจก่อนอ่านก่อนเถอะนะ

ทำไมเขียนแต่ฟิคฮาก็ไม่รู้ หวานแหววหายไปไหน?

** WARNING :: โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เรื่องนี้เป็นเพียงความคิดอันเพ้อเจ้อของโอชิทาริยูชิเท่านั้น ไม่เกี่ยวกับอาโตเบะตัวจริงแต่อย่างใด**

 

Cosplay ~Day Dream~

 

"อืม......" โอชิทาริ ยูชิ หนุ่มน้อยนักเทนนิสวัย15ปี กำลังประสบกับปัญหาอันน่าหนักใจที่เขาไม่อาจจะตัดสินใจเลือกได้ "อืม...... ยากจังเลยน้า....." เขาส่งเสียงครางต่ำๆในลำคอ

 

ตอนนี้ชายหนุ่มผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นอัจฉริยะแห่งชมรมเทนนิสเฮียวเทคนนี้ กำลังคิดหนักเรื่องอะไรกันนะ? เราลองไปถามเขากันดูดีกว่า

 

//โอชิทาริซังครับ ช่วยทักทายท่านผู้อ่านทุกท่านหน่อยสิครับ//

 

"อ๊ะ สวัสดีครับ โอชิทาริ ยูชิครับ คุณพี่สาวที่น่ารักๆคนนั้นน่ะครับ ขอทราบชื่อหน่อยได้มั๊ยครับ?" รอยยิ้มหวานถูกโปรยไปทั่ว

 

//เอ่อ ไม่ทราบว่า โอชิทาริซังกำลังคิดหนักเรื่องอะไรเหรอครับ? เมื่อกี้เห็นทำหน้าเครียดเชียว//

 

"อ๋อ... นั่นน่ะเหรอ ก็มีเรื่องที่คิดไม่ตกอยู่น่ะสิ ...ก็วันนี้น่ะ วันเกิดของชั้นใช่มั๊ยล่ะ? ก็เลยกำลังนั่งคิดอยู่ว่า อาโตเบะจะให้อะไรเป็นของขวัญวันเกิดชั้นอยู่น่ะสิ" คนพูดทำสีหน้าจริงจังอย่างที่ไม่ค่อยทำ

 

//ห่ะๆ คนถามได้แต่หัวเราะฝืดๆ ดูเหมือนจะออกอาการเพ้อเจ้อไปหน่อยมั๊ยครับนั่น รู้ได้ยังไงว่าอาโตเบะซังจะให้ของขวัญวันเกิดคุณน่ะ?//

 

"ก็แน่นอนอยู่แล้ว เพราะชั้นน่ะออกจะเป็นที่รักของอาโตเบะขนาดนี้นี่นา..." พูดด้วยความเชื่อมั่นในตัวเองอย่างเต็มที่

 

//จริงเหรอครับนั่น... แต่ผมว่ามันไม่น่าจะเป็นไปได้...//

 

"คิดดูสิๆ" ตอนนี้โอชิทาริซังไม่ฟังคำพูดของผมเสียแล้วล่ะครับ "มันอาจจะเป็นอย่างนี้ก็ได้นะ ...."

 

o o o

 

"...เอ่อ... นายท่านคะ จะรับน้ำชาหรือกาแฟดีคะ?" อาโตเบะในชุดเมดสีดำที่ติดระบายสีขาวตัดกันให้ดูน่ารัก กำลังถามเขาด้วยท่าทางที่ติดจะเขินอาย ใบหน้าแดงระเรื่อนั่นดูน่ารักจนแทบทนไม่ไหว

 

"ขอเป็นน้ำชาก็แล้วกัน" เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี ระหว่างที่มองดูร่างตรงหน้ากำลังเทน้ำชาด้วยท่าทีไม่เคยชิน

 

มือที่ถือถ้วยชาเดินตรงมาทางเขานั้นสั่นน้อยๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความไม่เคยชินหรือเพราะสะดุดรองเท้าส้นสูงที่เจ้าตัวออกอาการขัดใจกับมันเต็มที่ก็ไม่อาจรู้ได้ ร่างนั้นจึงเสียหลักจนล้มลงบนตัวเขา

 

ตอนนี้ถ้วยชาที่ควรจะถูกเสิร์ฟมาจนถึงมือเขากำลังนอนกลิ้งอยู่ที่พื้นสีชาค่อยๆแผ่ขยายไปบนพื้นพรม "ข...ขอโทษค่ะ" อาโตเบะกระวีกระวาดพยายามดันตัวออกจากออกของร่างสูง

 

"ใช้ไม่ได้เลยนะ" เขาตอบด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ ยึดข้อมือเล็กไว้แน่น

 

"ขอประทานโทษจริงๆค่ะนายท่าน..." เสียงที่สั่นนิดๆราวกลับหวาดกลัวว่าจะถูกทำโทษ

 

"คนรับใช้ที่ใช้ไม่ได้อย่างนี้ คงต้องโดนลงโทษสินะ" เสียงหัวเราะเบาๆในลำคอแสดงจุดประสงค์ของเจ้าตัวอย่างไม่ปิดบัง ร่างเล็กถูกดึงเข้ามาประชิดพร้อมกับสัมผัสอย่างจาบจ้วงที่ถือสิทธิ์ว่าร่างกายนั้นเป็นของของเขา

 

"อ๊ะ...Y" เสียงครางแผ่ววหวิวหลุดออกจากริมฝีปากบาง "อย่าค่ะ...นายท่าน..."

 

o o o

 

"หึ...หึ...หึ..." เสียงหัวเราะอย่างพอใจหลุดออกจากปากของคนที่จินตนาการไปไกลแบบกู่ไม่กลับ แว่นตาที่เจ้าตัวใส่ส่งประกายแวววาวอย่างประหลาด ก่อนจะหันมาพูดด้วยเสียงที่จริงจังกว่าเดิม "หรือว่า...มันอาจจะเป็นแบบนี้ก็ได้นะ..."

 

o o o

 

"กลับมาแล้วเหรอคะคุณ~Y" เสียงหวานใสเอ่ยอย่างยินดีเมื่อเขาก้าวผ่านประตูบ้าน

 

"อา...กลับมาแล้วจ้ะที่รัก" เขาเองก็ตอบกลับด้วยน้ำเสียงยินดีไม่แพ้กัน ร่างตรงหน้าอยู่ในชุดผ้ากันเปื้อนที่ดูน่ารักสุดๆ

 

"เหนื่อยมากมั๊ยคะ?" คนถามรับกระเป๋าจากมือของเขาไป พร้อมเขย่งมาหอมแก้มเขาเบาๆ

 

"อ...อืม...ก็นิดหน่อยน่ะจ้ะ" จูบกลับที่ก้อมใสเบาๆ "แต่ได้เห็นหน้าเคย์โกะก็หายเหนื่อยแล้วล่ะ" ผิวขาวนวลเนียนตรงหน้าทำเอาเขาเริ่มฟุ้งซ่าน

 

"ถ้างั้นจะอาบน้ำหรือทานข้าวก่อนดีล่ะคะ? หรือว่า....จะเป็น..."ชั้นY"ดีล่ะคะ?" เสียงหวานเชิญชวนอย่างเย้ายวน

 

            คนถูกถามไม่อาจตอบอะไรได้อีกแล้ว เขาดึงอีกฝ่ายเข้าสู่อ้อมกอดพร้อมกับพรมจูบบนใบหน้าขาวนวลเนียนนั่น

 

เสียงหัวเราะคิกคักหลุดจากริมฝีปากเล็กๆ "อย่าสิคะ คุณก็..." แต่คำตัดพ้อก็ละลายหายไปกับริมฝีปากอุ่นที่แนบประทับลงมา...

 

o o o

 

            "อา... ถ้าเป็นแบบนี้ก็ดีน้า~" อัจฉริยะหนุ่มยังคงวาดฝันอยู่ในโลกส่วนตัวต่อไป "หรือว่าเป็นแบบนี้ดีน้า~"

 

o o o

 

            "อาจารย์โอชิทาริคะ" เสียงเรียกหวานแหววจากริมฝีปากสีชมพูระเรื่อ

 

            เขาหันมองเจ้าของเสียงด้วยแววตาเอ็นดู "มีอะไรเหรออาโตเบะคุง"

 

            "คือหนูไม่ค่อยเข้าใจคำถามข้อนี้น่ะค่ะ" ใบหน้าที่คุ้นเคยในชุดนักเรียนที่ดูแปลกตาไป เสื้อปกกะลาสี และกระโปรงที่สั้นเหนือเข่า เรียวขาขาวที่โผล่พ้นชายกระโปรงทำเอาคนมองแอบกลืนน้ำลาย

 

            "ข้อนี้น่ะเหรอ ต้องใช้สมการนี้นะ แล้วก็จะได้ผลลัพธ์ออกมาเป็นอย่างนี้ยังไงล่ะ" ชายหนุ่มดันแว่นให้เข้าที่ก่อนจะก้มหน้าก้มตาอธิบายคำตอบลงบนกระดาษที่ถูกยื่นมาให้

 

            "อ๊ะ ทำได้แล้ว" สายตาที่มองอย่างชื่นชมทำเอาเขาเป็นปลื้ม "อาจารย์โอชิทาริคะ...ถ้ายังไงช่วยสอนเรื่อง....ความรัก...ให้หนูบ้างได้มั๊ยคะ" เสียงหวานๆที่เจือความเย้ายวนเอ่ยอย่างออดอ้อน

 

เขายิ้มอย่างสมใจ "ได้สิ" รั้งเอวบางให้เข้ามาประชิดตัว "จะสอนให้เต็มที่เลยล่ะY~"

 

o o o

 

            โอชิทาริ ยูชิ หนุ่มน้อยนักเทนนิสวัย15 ปี ผู้ได้รับฉายาว่าอัจฉริยะแห่งชมรมเทนนิสเฮียวเท ขณะนี้...กำลังอยู่ในสภาพที่กู่ไม่กลับ สายตาที่มองไปในความฝันที่จินตนาการไว้ทำเอาเขาต้องปาดน้ำลาย "หึหึหึหึ..." แค่จินตนาการเขาก็แทบรอให้ถึงเวลานั้นไม่ไหว

 

            ‘โป๊กกกกก!!!!' รองเท้ากีฬาถูกบรรจงฟาดลงบนหัวของอัจฉริยะหนุ่มเต็มแรง "จินตนการอะไรน่าสนุกดีนี่ โอชิทาริ" เสียงเย็นยะเยือกที่ดังจากด้านหลังทำเอาเขาเหงื่อตก

 

            "ว...ว่าไงอาโตเบะ" เขาเค้นเสียงทักทายอย่างยากลำบาก สายตาของอีกฝ่ายทำเอาเขาแทบอยากจะหายตัวไปตอนนี้

 

            "ทีหลังจะคิดอะไรอกุศลก็หัดคิดคนเดียวเงียบๆ ไม่ใช่คิดให้คนอื่นเค้ารับรู้กันไปหมด" อาโตเบะบอกด้วยน้ำเสียงเย็นชา โยนรองเท้าที่ใช้ตบหัวยูชิไปให้งาคุโตะ

 

            สมาาชิกชมรมคนอื่นๆต่างพากันพยักหน้าเห็นด้วย "ยูชิ...วิปริต..." งาคุโตะพูดพร้อมกับมองเขาด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะหิ้วกระเป๋าออกไปจากห้องพร้อมกับคนอื่นๆ

 

            "กลับกันได้แล้ว" อาโตเบะบอกพร้อมกับหันหลังออกจากห้อง

 

ยูชิโผเข้ากอดอีกฝ่าย "เดี๋ยวก่อนสิอาโตเบะ วันนี้วันเกิดชั้นนะ ของขวัญวันเกิดชั้นล่ะ" เขาส่งสายตาอ้อนวอนให้อีกฝ่าย

 

"โอชิทาริ... ไปตายซะ!!!" อาโตเบะซัดอีกฝ่ายเข้าเต็มแรง ก่อนจะทิ้งให้เจ้าตัวนั่งน้ำตาตกอยู่ตามลำพัง

 

โอชิทาริเอ๋ย วันข้างหน้ายังอีกยาวไกล หากต่อสู้ต่อไป ซักวันเทพธิดาแห่งโชคคงจะหันมายิ้มให้คุณบ้างล่ะน่า... สู้ต่อไปเถอะ โอชิทาริ ยูชิ!!

 

終わり。

เป็นไงกันบ้างน้า~~??

กราบขออภัยแฟนๆชี่ไว้ ณ ที่นี้ เราแค่เขียนไปเพราะนึกสนุก...ก็เท่านั้น ไม่ได้อยากจะทำลายภาพพจน์ให้ยับเยินขนาดนี้ มันเป็นไปเอง แม้แต่น้องเคย์เรายังเสียภาพพจน์เลย แต่ก็ไหนๆก็เขียนมาแล้ว

คราวหน้าจะแก้ตัวใหม่ครับ ไว้จะเขียนฟิคคู้นี้แบบดีๆเป็นการชดเชยให้ละกัน แต่ครั้งหน้าคงเป็น82หรือ28ก่อน

เอาล่ะ งั้นวันนี้ก็แค่นี้ละกันครับ บ๊ายบายทุกคน ไว้เจอกัน

ปล.1 ไหนๆก็เลยมาถึงวันที่16แล้ว สุขสันต์วันเกิดพี่ติ่งนะคร้าบบบบ ขอให้มีความสุขมากเลยน้า ถึงจะไม่ค่อยได้เจอ ไม่ค่อยได้คุย แต่ก็ยังคิดถึงอยู่เสมอนะคับ รักนะ *จุ๊บ* ทำงานสู้ๆ แต่ก็อย่าลืมรักษาสุขภาพนะคับ เป็นห่วงนะ ^_^

ปล.2 สตอเบอร์รี่ชีสเค้กฉลองวันเกิดชี่อร่อยกว่าเค้กช็อคฉลองวันเกิดน้องยาอีก

ปล.3 อยากกินเค้ก...มากๆ

ปล.4 มีเรื่องคิดไม่ตก

ปล.5 อยากคุยกะคนๆนึงดูจัง

ปล.6 เหนื่อย

ปล.7 เซ็ง

ปล.8 ขาดความรักแหงมเลย-*-

edit @ 16 Oct 2007 00:22:20 by Aki

edit @ 16 Oct 2007 00:25:27 by Aki

Comment

Comment:

Tweet


แว่บมาแฮบด้วยคน แบบว่าเลทกระจุย - -" ก็แหม เค้าต้องแชร์เน็ทกะคนอื่นเล่นนี่นา ซิกๆ
ว่าแต่ ยูชิวิปริตได้ใจจริงๆ กร๊าก double wink
#5 by wassery_harp At 2007-10-18 20:01,
เค้กน่ากินจังเลยยยยยยย
HBDชี่ อีกที หุหุ
เห็นแล้วอยากลองคอสชี่บ้างจัง >_<
#4 by Moon Tirra Action!!!!! At 2007-10-16 22:28,
เค้กน่าร๊ากกก น่ากินนนนอ่า =[]= อร่อยอีกด้วยใช่มั้ยยยยยย โหววว~!!

HBD ชี่~!!.....

จ๊ากกกกก คิดถึงขนาดภรรยาในผ้ากันเปื้อนกันเลยเร๊อะ!!! จ๊ากกกก
#3 by [Amakura_Aei] At 2007-10-16 22:06,
HBDให้ชี่คุงด้วยค่า
หนูว่าปะป๊าใส่แว่นแล้วก็ดูดีนะค่ะ รุ้สึกว่าทำไมเวลาถอดแว่นแล้ว...เหมือนกันจริงๆ!
#2 by RyoNa... At 2007-10-16 20:52,
โอยยยย ฮาน้ำตาเล็ด *-* ยูชี่เวอร์ชั่นโอตาคุหื่นน โอยยยย นึกภาพตามแล้วแบบว่า อ๊ากกก ฉุดไม่อยู่กู่ไม่กลับเช่นเดียวกัน โฮยยย (ตอนนี้ยังขำค้างอยู่)

กดโหวตกาคุโตะ ตรงประโยค "ยูชิ...วิปริต" ฮ่าๆๆ โอยย โดน....

แฮปปี้เบิร์ดเดย์ให้ชี่น้า ..... เราก็เคยชอบชี่เอามากๆช่วงนึงแต่ด้วยความ.... จึงรีบถอนตัว(เกือบจะไม่ทัน) ฮ่าๆๆ ...

เอ แปลกแหะ อากิซังคอสชี่ใส่แว่นแล้วเราชอบนะ *-* แต่ไม่ใส่หล่อกว่าจริงๆแหละ >[]<b
#1 by Nagisa Uriel At 2007-10-16 00:41,

Akira Yoshitsune
View full profile